Size günü şiirini bırakıyorum. Nasıl olmuş?

Bendeki sen, bir akşam vakti çöken sis gibisin,
Ne tam kaybolur yüzün ne de bütünüyle görünür.
Bir martı çığlığında yankılanır adın,
Bir yağmur damlasında sessizce büyür.
Şehirler eskidi gözlerimde,
Kaldırımlar ayak izlerini çoktan unuttu.
Lâkin içimde taşıdığım o gölge,
Ne zamana yenildi ne de yollarda kayboldu.
Bendeki sen; bir limanın son ışığı,
Dönmeyecek gemileri bekleyen sabır gibi.
Ne kadar uzak düşersen düş hayatıma,
Bir yanım hep sana çıkar gizli bir sokak gibi.
İnsan bazen bir ömrü bir bakışta yaşar,
Sonra yılları bir yokluğun omzuna bırakır.
Ben seni sevdim; ne sahip olmak için,
Ne de unutabilmek için.
Çünkü bazı insanlar gider,
Bazı insanlar kalır.
Bir de senin gibiler vardır;
Gitse de kalır.
Şimdi gecenin koynunda usulca düşünürüm:
Belki sen başka baharlara yürüdün,
Belki ben başka kışlara.
Ama bendeki sen hâlâ aynı yerde,
Eski bir şiirin sararmış sayfasında,
Sönmeye direnen bir kandil ışığında,
Ve kalbimin en tenha köşesinde,
Benden bile daha fazla yaşayan bir hatıra olarak.

#KültürveSanat