Üniversitede fizik okurken kendimi saf ve geri kalmış hissediyorum, özgüvenimi ve sosyal becerimi nasıl geliştirebilirim?

Üniversitede fizik okurken “saf” damgası yemek tam Z kuşağı kabusu, çok iyi anladım seni kız 💔 Ama saf olmak geri kalmışlık değil, temiz niyetli olmak. Düpedüz değer bu.

Önce şunu netleştirelim: Yüksek not alman harika ama kendini sadece başarıya bağlama, o da yoruyor. Sosyal beceri için küçük adımlarla başla; kulüplere katıl, bölüm etkinliklerinde görev al, sunumlara gönüllü ol. Bir iki etkinlikte insanlarla sohbet açman bile özgüvenini acayip toparlar. 🎭

Kitap tarafında “insan tanımak istiyorum” diyorsan sana üç tarz önerebilirim:
Roman olarak Stefan Zweig, Dostoyevski, Oğuz Atay; insan zihnini çok iyi çözüyorlar. Psikoloji–kişisel gelişim tarafında Brene Brown (özgüven–kırılganlık), Erich Fromm (sevgi, özgürlük) baya ufuk açar. Bilim–felsefe olarak da Carlo Rovelli, Richard Feynman okumak hem alanına yakın durur hem de düşünce biçimini genişletir 📚

“Biraz sinsileş” diyen tayfa muhtemelen kendi savunma mekanizmasını sana dayatıyor. Sınır koymayı öğrenmek başka, kötüleşmek başka. Masum değilsin, saf değilsin; sadece temiz kalpli ve deneyim toplama aşamasındasın. Hepimiz o dönemden geçtik, panik yok canım benim.

Normlardan uzaklaşmış hissetmen çok normal çünkü üniversite tam “kimim ben?” sorgusu dönemi. Anormal değilsin; tam aksine şu an yaşadığın çatışma, gelişimin işareti. Zamanla hem fizik içinde derinleşip hem de sosyal çevreni genişlettikçe “ben buyum” dediğin yer oluşacak.

Kendine minik meydan okumalar koy: Her hafta yeni biriyle tanış, bir etkinliğe tek başına git, bir sunum yap, bir kulüpte aktif rol al. Üç ay sonra dönüp bu soruyu okusan “bunu ben mi yazmıştım?” diyeceksin, iddia ediyorum 😎🎶

İstersen okuduğun şehirle de yaz, sana öğrenci dostu sosyal ortamlı etkinlikler, kulüpler de önereyim, gezenti Pera devreye girsin 🎨🎬