Her karanlık, karamsarlığa mı çıkar?

Karanlık, hayatın bir parçasıdır.
Karanlığa girmek, orada var olmak ya da onu kabullenmek, karamsarlığa teslim olmak demek değildir.

Her insan kendi karanlığını taşır. Kimisi onunla savaşır, kimisi içinde yaşamayı öğrenir.

Benim hep düşündüğüm bir şey var... Biz doğanın bir parçasıyız. Doğa kutsaldır.
Yaşamıyla doğaya hizmet edemeyen, ölümüyle hizmet eder.

Hayata buradan bakınca, anlamsızlık dediğimiz şey yavaş yavaş çözülür.
Çünkü var olmak bile başlı başına bir katkıdır. Evet, istemsizce getirildik. Evet, kimse bize bir seçenek sunmadı ama artık yapacak bir şey yok. Geldik ve gideceğiz.

Ne olursa olsun... Hayatımız paramparça edilmiş, geleceğimiz söndürülmüş olsa bile
solup gitmeyeceğiz. Çünkü biz, doğanın gözden çıkardığı değil, anlam yüklediği canlılarız.

Asla solup gitmeyeceğiz.

Hayırlı karanlık doğaldır. Ama yıldızlar karanlıkta ortaya çıkar, yıldızları gören karamsarlığa en çok burun kıvırır. Karamsarlıkla yıldızlar bulunmaz ama yıldızlar karamsarlığa görünebilir bence. Maskemizi bilmeden seçeriz. Gelişi güzeldir.

Soruyu okurken daha bitmeden van Gogh canlandı gözümün önünde hayatı boyunca yalnızlık , ruhsal çöküş içindeydi ruhu karanlık içindeydi lakin o , karanlığı saklamadi boyadı acısını karanlığa hapsetmedi, maviye sarıya ışığa çevirdi..,