Ruhunun boyası en çok hangi zamanda dökülüyor?

Çoğunlukla neşin biriyimdir. Şu sıralar beyninden geçen fikirleri not almak ve onalrla ilgili üç beş adım sonrasına bakmakla geçiyor zamanım. Üreteceğim çok şey var ve bunları yapacak sınırlı sürem var. Çocuk uyuyunca gece çökünce işlere ara verince gibi zamanlarda bir şeyler üretmek biraz baskı altında hissettiriyor ama birazda Bayram telaşı gibi. Çünkü yaptığım her hazırlık bir sureki adimda üzerine basacagim bir taş olacak. Şu an sıfırdan bir sistem kuruyorum bir bina gibi aslında onu inşa edince artık ben sistem kurmak için çalışmayacağım sistem bana çalışacak.

Bazen gece…

Herkes sustuğunda ve düşüncelerim sesimi bastırdığında.
Ama aslında belirli bir zamanı yok çiçek, bir bakış, bir söz ya da küçücük bir hatırlatma bile yetiyor.. 🥹 İçimde ne varsa sessizce çözülüyor… ben bile fark etmeden..

Ruhumun çeşit çeşit boyası var ama en baskın olanı siyah. Bir kuyu gibi. En zayıf anımda ortaya çıkar. Savunmasız kalırım kendimi savunmaya çalışsam da. En uzak durmaya çalıştığım yerde o kuyudur. Yutar çünkü.