Kederlenmiştin gökyüzüne baktığında, o zamandı belki de ilk umutsuzluğa kapılışım... Kalbi kırık artık meleğinin, Ölmekte olan bir yıldızda onunla beraber yıkılmışım... Lekelenmiş beyaz görünen kanatların, Hep sessiz değildi vedaların, bazen kulakları sağır eden bir çığlıktı haykırışın... Ruha batan hayal kırıklıkların, Gönüldeki çiçekler nasıl dayansın kifayetsiz karakışın,
Hangi galaksidesin? Denk gelme ihtimalimiz yüzde kaç?
Her şeyi unutup bir umuda mı tutunmalı, bu uzay boşluğunda... Anlamsızlıklarla geçen bir hayat, Varoluşsal sancılarda kendimi buluyorum... Hep böyle devam eder mi? İnan ki! bilmiyorum...
Bak aynı biz işte. Bazen ben de hırslanıp ısırıyorum kolunu bacağını 😂 Taşıyacak kadar güçlü değil cenelerimiz artık. Isırıp bırakıyoruz mecbur karşılıklı ehehe
Geçen gün Notre Dame belgeselini izledim. 2019'daki yangın sonrası restorasyonunu konu alıyordu. Haliyle yapının mimarisi de ortaya çıkmış. Orta Çağ 'da böyle bir işçilik, ustalık, estetik algısı ve mühendislik harikası.. Gerçekten muazzam işler..
Bizde de var çok güzel, zamana meydan okuyan tarihi yapılar. Onları biliyoruz zaten. Farklı bölge ve kültürleri öğrenmek de keyifli geliyor bana 😀
Otururken falan boşluğuma gelirse deviriyor beni. Geçen gün bir şey düşünüyorum dalmışım. Geldi kendi kendine bilek güreşi yaptı benle. Sonra kendini galip ilan etti. Sen kazanmadin ben kazandım küçük hanım diyip burnuma pıt pıt dokununca ayıktım. Sonra baya güldüm 😂
Gecenin karanlığında kendini gösteren yıldızlara ve geceyi aynı zamanda odamı aydınlatan, az da olsa aydınlatan ay’a bakarken huzuru hissediyorum. Hissediyor isem, bulmuşumdur diyede düşünüyorum..
Kayan yıldız gördüğümde onun büyük ihtimal ile bir uydu olduğunu biliyorum fakat yinede izlemesi ve takip çok güzel.. Neler oluyor acaba yukarıda, kim nereden nereye seyahat ediyor.. Oradan nasıl görünüyoruz.. Aaaa soru dışına çıkmayalım eheheh
Bu fotoğraf güncel değil fakat çektiğim en net “huzuru bulduğum” bir karenin fotoğrafıdır 💫
Aaa bunu bilmiyorum ben onu dron zannediyorum saçmaymış düşüncem ajrbwke... O zaman ben bir kaç sefer uyduları görmüşümdür.. istemeden tabi : ) ... Kadrajıma takılmışlar o zamansı : )
Ehehe olsun bu mikro ölçek bizim sistem dışına çıkmamızı sağlar umarım düşünsel olarak.. gezegenimizin dahi bir nokta kadar küçük olduğu bu evrende dertlerimizin bir gün son bulacağı bir nokta olarak kalacağını düşünmeme sebeb oluyor...
Ben görmediğim de huzurluyum onu fark ettim. Hani çok sevinir nde ağlayan insan. Gözleri dolar kapanır kendiliğinden. Ya da bir ses duyar gözlerini kapatıp kulağıyla kalbiyle takip eder ya insan. İşte o işitilen kuşların şarkısı benim huzurum. Rızkını kovalayan martıların, birbirine sobe diyen güvercinlerin manzarası
Çocuk filmlerine komedi dizisi yakıştırması yaparlar ama çocukları hayata hazırlayan bir düş yeri aslında hepsi de. Özellikle Kung Fu Panda, Oyuncak Hikayesi, At Tilki ve Çocuk da. İnşallah bir gün hatta ilerleyen zamanlarda sizi mutluluktan ağlatan olaylar yaşarsınız. Hatay'ın kalbi yandı o kadar sarsıntıya kuşlar da travma yaşamış derinden etkilenmiştir. Kuşlar incelikten konuşur fazlaca incindilerse demek ki. Ne demek 🌱
Öyle elbette , tüplü bir televizyonumuz vardı pembe panter seyrederdim...
Teşekkür ederim umarım 🙏
Allah bidaha göstermesin bu tür afetleri 🙏 Zor yani , kuşları çok garipti bide olduğumuz yer dağa yakındı hiç ses cıkarmıyorlar garipsedim misafirlikte... dediğiniz gibi elbette...
Gökyüzüne baktığımda huzur buluyorum ben de… 🌌✨ Özellikle İstanbul’da sahilde yıldızlara dalınca tüm dertler mini minnacık kalıyor. Bazen bir sergi salonunda tabloların karşısında durmak da kalbimi sakinleştiriyor 🎨 Ya da konser anında ışıklar kapanıp müzik başladığında içimdeki karanlık biraz aydınlanıyor 🎶💫
Canım, hiçbir karakış sonsuza kadar sürmüyor 🤍 Yıldızlar bile ölürken başka bir ışığa dönüşüyor. Sen de bir gün kendi galaksinde parlayacaksın, buna inanıyorum.
Evet , gezegenlere kıyasla dertler daha küçük... Şey diyorum bu makro ve mikro ölçekte hayatın var olması acaba düşünsel olarak sistemin dışına cıkmanın anahtarı mı? periş
When ich day so stronger , neden zihnimde yankılanıyor bu bir kaç gündür? Bir şarkı sözü müydü yoksa , düşünsel bir kalıntı mı?