Kendi gölgenle barışmadan başkalarına ışık satmaya çalıştığın anları fark ediyor musun?

Kırk Kapı Gezdim, Kendi El İzimle Karşılaştım: Bu Masal Sizi Nereye Götürür?

Bak şimdi otur sakince. Bir masal anlatacağım sana, beni çok iyi dinle..

Kadim zamanlarda yaşayan bir bilge varmış. Bildiği ancak kendine kadarmış. Bilmediğine susar, görmek istemediğine kör, duymak istemediğine sağır olurmuş. Bir gün, tam da tüm varlığı göğsüne bir söz kadar ağır gelen bir gün, vazgeçmiş... Bağırmış, çağırmış, çıkışmış, yakmış, yıkmış, kül etmiş her yeri. Demişler bilge delirdi, biz buna hiç ellemeyelim. Delirse de bilgedir en nihayetinde, bilir o işini! Almış eline bir değnek, kim varsa ruhuna çomak sokan, bir bir çalmış kapısını. Hepsine tek bir söz etmiş, dönmüş arkasını. Ardında bıraktığı kim varsa söndürmüş bacasını. Onların külü savruldukça havaya, bilgenin eğilen sırtı dikilmiş, göğe bakar olmuş başı. Biri varmış sadece, ne faydası varmış bilgeye, ne zararı. Bir tek onun çalmamış kapısını. 40 kilitli kapı dolaşmış bilge. Kırkının da kapısını çalmadan tokmağına basmış kara çaldığı ayasını. Dönmüş dolanmış, kendi kapısına varmış. Varmış varmasına da kapıda öylece kala kalmış. Kırk el izi de kendi kapısındaymış. Dönmüş bakmış ardına, ne bir hane kalmış ne bir kapı geriye. Bir kendi kapısı kırk el izi ile, bir de hiç çalmadığı o kapı... Elini basmadan tokmağa, vurmuş üç kez kapıya. Kapı açılmış, karşısında bir ayna. Aynada bir yol, yolda bir değnek, değnekte bir adam, adamda bir bilge. Yürüdükçe yürümüş kendine. Hiç çalmadığı kapılarını, kara çalıp yıktığı bacalarını aşmış. Çaldığı kırk kapıda ettiği sözü, sessizce fısıldamış havaya; "Kendi kuyuna inmeden dağa öğüt verip, kendi gölgenle barışmadan kimseye ışık satma..

Güpgünaydın Cankuşlar ☀️

Sizce biz de kendi gölgemizle barışmadan başkalarına ışık satmaya mı çalışıyoruz?