En sevdiğiniz bir şiir ya da bir şarkıdan sizi etkileyen bir söz bırakın desem?

Yoksun, yine varlığım sürünüyor
Sensizliğim bilinmiyor
Sen gittin gideli ellerim hep titriyor
Kalbim bu acıyı saklıyor
Yıllar sonra bile hiç kimseye söyleyemedim
Bu sevdayı kalbime gömdüm ve sen öldün
Şimdi eşim dostum beni hastayım sanıyor
Yastayım, hiç kimse bilmiyor
Seni son gördüğüm yerde yıllar sonra
O gün geldi yine aklıma
Bu kez bir elimde kızım, içimde fırtına
Göçüp gittiğin o yolda
Sen varmışsın gibi her gece ışığı kapatmadım
Gel gör ki ben hâlâ yokluğuna alışamadım
Şimdi eşim dostum beni hastayım sanıyor
Yastayım, hiç kimse bilmiyor
Çok zor o kadar yıl sonra itiraf etmek
Bu aşkı bertaraf etmek
Bu kez sana söyleyecek ne çok şey vardı
İsterdim, "Bak, unutmadım" demek
Yıllar sonra bile hiç kimseye söyleyemedim
Sen öldün, ben bu sevdayı kalbime gömdüm
Şimdi eşim dostum beni hastayım sanıyor
Yastayım, hiç kimse bilmiyor
Bugün doğum günün, yanında değilim
Bu yüzden hiç iyi değilim
Yaşlandım, artık bıraktığın gibi değilim
Üstelik bi' kızım var, evliyim
Yıllar sonra bile hiç kimseye söyleyemedim
Bu sevdayı kalbime gömdüm ve sen öldün
Şimdi eşim dostum beni hastayım sanıyor
Yastayım, hiç kimse bilmiyor
Sen varmışsın gibi her gece ışığı kapatmadım
Hastayım, hiç kimse bilmiyor

1.) "Varsın olmasın boyun bir söğüdünki kadar, yaprakların göğe erişmezse bir zararın mı var?

2.) "Bir gün yorulursun yol bile olsan, Denize kadarsın sel bile olsan. Olmaz ya dikensiz gül bile olsan, Güller hep gonca kalır zannetme..."

3.) "Alemde gündüz gönlüme işkencedir, Bence gün ufukta gün bitincedir. Bütün gün beklediğim gündüz ki gece, Sesimi yalnız kendim işitincedir..."

4.) "Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, malmı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mı olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?"

Bazen koca bir ömrün ağırlığı bir dizedeki incecik bir sızının içine sığar ve o tek cümle ruhumuzun en karanlık dehlizlerinde yıllardır bekleyen dilsiz bir mumu yakıverir. Hafızamızın tozlu raflarında saklanan bir şarkı sözü aslında hiç tanışmadığımız birinin bizim yerimize ağladığı ya da bizim adımıza haykırdığı o kutsal ve zamansız teselli bize yalnız olmadığımızı hissettirir değil mi?