Sinema politik midir? Olmalı mıdır?

Dürüst olsun yeter. Ayrım yapmasın, insanı bölmesin yani kadını erkeği ayrıştırmasın, toplumu bölmesin, muhalefetlik adı altında ırkçılık yapmasın. Mesela Yahudilere yapılan soykırımın filmlerini yapsın, çizgili pijamalı çocuk mesela ama

Bu çocuğun zulmünü de görsün. Gerçeklerin tahammülü aştığı bu dünyada en çok toplum mühendisleri dürüst olmalı. Görüntüler için üzgünüm. 😔

Bence sinema zaten politiktir, olmak zorunda da. Çünkü sanat toplumdan bağımsız değildir. Bu ülkede ya da dünyada yaşanan eşitsizlikler, adaletsizlikler, sınıf farkları varken sinemanın “tarafsızım” demesi aslında mevcut düzeni onaylamaktır. Tarafsızlık çoğu zaman güçlüden yana olmaktır.
Sinemanın görevi sadece eğlendirmek değil; sorgulatmak, görünmeyeni görünür kılmak, sesi bastırılanın sesini duyurmaktır. İşçinin, kadının, yoksulun, ötekileştirilenin hikâyesini anlatmak politiktir ama aynı zamanda insani bir sorumluluktur.
O yüzden evet, sinema politik olmalı. Ama propaganda için değil; adalet, eşitlik ve özgürlük için.

Politik derken ne anlamda mesela stratejik çıkarmı, taraflı ve hassasmı yoksa siyasi veya eleştirelmi.
Eleştirel bir şekilde, dokundurma ve göndermeli bir şekilde olmalı bazen
Tiyatro, sinema, stand up bit çoğunda var türkiyede ve dünyada bunun örnekleri mevcut
Aziz Nesin, Kemal Sunal, Ferhan Şensoy, Nejat Uygur,
Mark Twain,
George Carlin, Jon Stewart, Stephen Colbert John Oliver.
Ricky Gervais özellikle son epsstein göndermesi
Sacha Baron Cohen, in Borat karakteri
Armando Iannucci
"Veep ve The Death of Stalin"

Sinema baştan sona insan hikâyesi anlatıyor ve insanın olduğu yerde politika ister istemez var. Çünkü politika sadece parti ya da slogan değil, yaşanan hayatın kendisi. Aynı coğrafyada büyüyen iki sanatçının farklı yerden konuşması da doğal. Bence sinema politik olabilir ama olmak zorunda değil. Bir film bazen sadece duygu anlatır, bazen toplumsal yaraya dokunur. Önemli olan samimiyet. Mesaj vermek için değil, gerçekten anlatmak istediği için konuşuyorsa izleyici bunu hisseder. Zorlama olunca propaganda gibi durur, içten olunca iz bırakır.