En sevdiginiz şiiri yazar mısınız?

Senin Adını Yazmak İsterdim

Seninle aramdaki sıra dağlara,

Uzayıp giden şu toz duman yollara,

Bütün dağlara taşlara ağaçlara,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Sensiz bomboş geçen şu zalim yıllara,

Genç yaşta saçlarıma düşen aklara,

Elime aldığım tüm telli sazlara,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Yaz bahar aylarında açan güllere,

Yaşadığım bütün gece gündüzlere,

Hasretle yanan sevdalı yüreklere,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Geceleri gözümden akan yaşlara,

Canları yakan ince kalem kaşlara,

Yazılması çok zor şu mermer taşlara,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Sonbaharda dökülen şu yapraklara,

Aşkını yazdığım bütün mısralara,

İçimde sakladığım tüm anılara,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Salınarak yürüdüğün o yollara,

Yokluğunu saran şu yorgun kollara,

Yaşadığım tüm hislere duygulara,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Güneşin doğup battığı ufuklara,

Hayalin kurduğum çatlak duvarlara,

Geceleri gördüğüm tüm rüyalara,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

Sessiz sensiz gurbetin sokaklarına,

Özlemin hasretin karanlıklarına,

Gecelerin aydınlık sabahlarına,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

İlaç diye acı veren tüm dertlere,

İçimi dağlayan acı hüzünlere,

Senden uzakta kurduğum hayallere,

Aşkım senin adını yazmak isterdim,

şir değil ama bu yazıyı aylardır beğenirim

Acıyan yerlerini öpecek biri varsa hayatında, Önemli olmaz düştüğün yerler, Atıldığın kuyular, Aldığın yaralar, Yalan çıkan, bildiğin tüm doğrular, İşittiğin tüm kötü sözlerin yeri bile, çabuk iyileşir o zaman.

Bütün Aciyan Yerlerini Öptüm

Sevgi her yaraya iyi gelir

Acıyan yerlerini öpecek biri varsa hayatında,

Önemli olmaz düştüğün yerler,

Atıldığın kuyular,

Aldığın yaralar,

Yalan çıkan, bildiğin tüm doğrular,

İşittiğin tüm kötü sözlerin yeri bile, çabuk iyileşir o zaman.

Bazen kaç yaşında olursan ol,

Küçük bir çocuğun ağlayarak annesinin yanına gelmesi gibi,

Acıyan yerlerini öpecek birinin yanında olmak,

Ağlamak istersin...

Öperse geçer diye inandığın birinin yanında doyasıya ağlamak,

Tüm yanmış yerlerine rüzgâr olur, serin yağmurlar gibi gelir,

Nasihat etmeden, küçümsemeden dinleyen,

Anlatırken bile geçecekmiş gibi gelen,

Yuva sıcaklığında bakışlarıyla içini ısıtan,

Seni olduğun gibi kabul eden,

Değiştirmeye çalışmayan,

İstediği kalıplara uymasan da,

Seni sevmekten vazgeçmeyen,

Biri varsa eğer...

Korkma incinmekten.

Bırak sıyrıklar olsun dizlerinde,

Öper ve geçer...

Ne kadar da sevgiye muhtaçtır insan,

Nazını çekecek biri olsun ister yanında,

Çocukca mıkırdanmak, sızlanmak, tutturmak ister,

Bir yetişkin gibi dinlenilmek,

Bir çocuk gibi şımartılmak ister,

Her zaman yetişkin olmak, yetişkin gibi davranmak yorar insanı.

Bazen saçmalamak ister,

Hesaplamadan, hesap etmeden karar vermek ister,

Kalbinin tarifini dinleyip,

Hissettiklerinle yol bulmaya çalışmanın dayanılmaz heyecanı içinde,

Sırtını tüm yolları bilenin yüceliğine dayayıp,

Küçük bir çocuk gibi koşabilmek...

Arkamdan annem bana bakıyordur,

-Düşersem öper ve gecer-in güvenliği içinde koşabilmek,

Sıyrılan, kanayan ve acıyan tüm yerlerini,

Öpen biri varsa eğer,

Korkma düşmekten,

Bırak kanasın dizlerin, Ağla ağlayabildiğin kadar,

Öper ve geçer...

saçlarını rüzgârla besleyen kadına

-zamanın başucunda sallanan çıngıraktır yalnızlık -

1

Mavisine dua ettiğim gökyüzü teslim ederken karanlığa kendini ,

aklımı hayalin tavaf ederdi .

(sana karanlık olan bana aydınlık olur mu ? )

ne zaman elimi uzatıp bulutlarına dokunmak istesem ,

mimiklerimde kıyamet kopardı (ölürdüm)

ölü sözlerimin üstünde akbabalar cirit atardı .

2

Eteğinde umutlarım oynaşırdı ,gözlerimi kapadığımda

cesaretimin dizlerini kırıp oturdurdum ayışığına

(sahi ne çok severdi düz yolda ayaklarımı kırmayı hayat )

biliyor musun ,ne kadar tuzludur gözyaşım ,

yalnızlığın kalbimi söküp leş kargalarına attığında .

3

Razılığımın ağzına vurup hayal düşürürken toprağa ,

bereket olurdu sesin ölü çocukluğuma

kanadındaki yarayı gizleyen martının aymazlığı düşerdi sokağıma

(senin canını acıtan bana umut olur mu ? )

4

Ve , derimi yırtıp kalbime dayanırken saçların ,

sahibinden kemik bekleyen it gibi hırıltım .

(yüzünü göremezsem ölürüm )

5

Ellerini vurunca soğuk gecemin sırtına

geceme irin gibi akardı kimsesizliğim

(seni gözüne deniz kaçsa ben dayanabilir miydim ? )

tüm şiirlerimin başı dik imgesi

öpsem ismindeki tüm harflri doya doya

gülüşünü de sırtlanıp gelir misin bana ?

Epiktetos

Can Yücel – Bağlanmayacaksın

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.

“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.

Demeyeceksin işte.

Yaşarsın çünkü.

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.

Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,

Senin onu sevdiğinden.

Çok sevmezsen, çok acımazsın.

Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

Senin değillermiş gibi davranacaksın.

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de

korkmazsın.

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.

Paldır küldür yürüyebileceksin.

İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,

Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin,

Güneşi, ayı, yıldızları…

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.

“O benim.” diyeceksin.

Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…

Mesela gökkuşağı senin olacak.

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait

olacaksın.

Mesela turuncuya, yada pembeye.

Ya da cennete ait olacaksın.

Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem

de hep senin kalacakmış gibi hayat.

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…

Ne ararsın Tanrı ile aramda

Sen kimsin ki orucumu sorarsın?

Hakikaten gözün yoksa haramda

Başı açığa neden türban sorarsın?

Rakı, şarap içiyorsam sana ne

Yoksa sana bir zararı, içerim

İkimiz de gelsek kıldan köprüye

Ben dürüstsem sarhoşken de geçerim.

Esir iken mümkün müdür ibadet

Yatıp kalkıp Atatürk'e dua et...

Senin gibi dürzülerin yüzünden

Dininden de soğuyacak bu millet.

İşgaldeki hali sakın unutma

Atatürk'e dil uzatma sebepsiz

Sen anandan yine çıkardın amma

Baban kimdi bilemezdin şerefsiz

Neyzen Tevfik

Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini

Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz

Ezilmiş hor görülmüş el emeği göz nuru

Ödlekler geçmiş başa derken mertlik bozulmuş.

Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın

Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene

Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın

Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e

Vazgeçtim bu dünyadan

Dünyamdan geçtim ama

Seni yalnız komak var

O koyuyor adama...

William Shakespeare ( ayrıca Lüftü Gültekin - Değil mi ki. Türküsünü dinleyin çeviridir :) )

A kahpe felek!

Benmiyim eğlencen, tek oyuncağın?

Düşmedim elinden A kahpe felek.

Sadece benden mi var alacağın?

Bırak şu yakamı A kahpe felek!

Ne yapsam ne etsem fayda etmedi.

Yıllardır ödedim,borcum bitmedi.

Ömrümü aldın da daha yetmedi.

Bırak şu yakamı A kahpe felek!

Gücün bana yeter,banasın kinli.

Cümlealem özgür,ben hipotekli.

Anamdan doğalı,dertliyim dertli.

Bırak şu yakamı A kahpe felek!

Sayende, rahatlık bilemedim be!

Dünyada huzuru göremedim be!

Gönlümce bir kere gülemedim be!

Bırak şu yakamı A kahpe felek!

Gözleri siyah kadın o kadar güzelsin ki,

Çok sevdiğim başına yemin ediyorum ben,

Koyu bir çiçek gibi gözlerin; kapanırken,

Bir dakika göğsünün üstünde olsa yerim,

Ömrümü bir yudumda ellerinden içerim.

Gözleri siyah kadın, o kadar güzelsin ki...

Nazım Hikmet Ran

kadın

havaya sprey sıkan

uzun bir hortum misali

durmadan yazı yazıyor,

ve durmadan

kavga ediyor;

söyleyebileceğim

gerçekten farklı

hiçbir şey

olmadığından

söylemekten

vazgeçiyorum;

sonunda-

üzerinde

etki yaratmaya çalışmıyorum

gibi bir şey deyip

söylene söylene

çıkıp gidiyor.

ama biliyorum ki

geri dönecek

hep dönerler.

ve

akşyok 5'te

kapıyı çalıyordu.

açtım kapıyı

beni istemiyorsan

uzun kalmam, dedi.

eyvallah, dedim,

banyo yapmam lazım.

evlilik gibi bir şey:

her şeyi

hiç olmamış gibi

kabulleniyorsun

Karşımdasın işte...

Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.

Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.

Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.

Tıkandığım o an,

Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,

Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.

Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,

bitti artık hepsi...

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.

Bakış açım belli oldu yine.

Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.

Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.

Dağlara çarptım her esişimde.

Yollara küfrettim her gidişinde.

Demiştim sana hatırlarsan:

Önemli olan zamana bırakmak değil,

zamanla bırakmamaktır..

Şimdi bana, geçen o zamanın

Unutulmaz sancısı kalır

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

Nazım Hikmet RAN