İnsanlar ilk tanrı veya tanrılar kavramını insanlığın hangi çağında oluşturmaya başladı?

Beyin geliştikçe soyutlama yeteneği de gelişir. Soyutlarken de anlamşandırma ihtiyacı doğar. Yani, insanda (homo sapiens) hep olan bir şey. Sadece hayvandaki ödül beklentisi uyaranlarına, beynin bir makyajı.

O yüzden günümüze kalan mağara resimlerinde gerçek olmayan figürlere rastlanır. Mesela hayvan bacaklı ünsan çizmiş herifler. Kurt kafalı insan. MÖ 30 000 yıllarında var bu kafa

İnsanın stres anında refleks olarak bir söz söylemesi ile Tanrı inancının kökenini aynı şeymiş gibi ele almak ciddi bir indirgemedir.
Korku anında söylenen sözler, insanın önceden içselleştirdiği anlam dünyasının dışavurumudur; o anlam dünyasının sebebi değildir. Yani uçak düşerken söylenen şey, inancın kaynağı değil, zaten var olan yönelişin yansımasıdır.
Ayrıca Tanrı inancını yalnızca “korku tepkisi” ile açıklamak, insanın ahlak, adalet, amaç, anlam ve ölüm sonrası gibi sorularını tamamen görmezden gelmektir. Oysa tarihsel olarak Tanrı fikri sadece kriz anlarında değil; düzen kurma, ahlaki norm üretme ve varoluşu anlamlandırma süreçlerinde ortaya çıkmıştır.
İslam açısından bakıldığında ise bu durum “beynin makyajı” değil, insanın yaratılışına yerleştirilmiş fıtrat kavramıyla açıklanır. Yani insan Tanrı’ya korkudan değil, anlam arayışından yönelir; korku sadece bu yönelişi görünür kılan durumlardan biridir.
Kısacası mesele “insan korkunca Tanrı’yı uydurdu” değil,
“insan neden anlam arayan bir varlık olarak yaratıldı?” sorusudur.

Sen yapay zekaya mı yazdırmaya başladın? Sen yapay zekadan mı yararlanmaya başladın?

Çünkü bağlam dışında ele alıyorsun. Bir kere, inanç gibi bütün zihinsel işlevler beyinle başlar beyinle biter. Beyinle ilgili gerekli bölgeler gelişmeye canlılar da "iman" gibi şeyler olmaz

Yapay zekâya yazdırdığım falan yok ben sadece çok okuyan, düşünen ve yazan biriyim.
Bir metnin derli toplu olması onu otomatik olarak “yapay” yapmaz; bu, daha çok alışık olunmayan bir tartışma üslubuyla karşılaşınca söylenen bir savunma refleksi.
Ayrıca “inanç beyinde başlar ve biter” demek zaten felsefi bir iddiadır, bilimsel bir ispat hiç değildir. Beyin, düşüncenin aracı olabilir; ama düşüncenin nihai kaynağı olduğunu varsaymak başlı başına bir metafizik tercihtir.
Ben burada şunu söylüyorum:
Beyin süreçlerini anlatmak, inancın ontolojik değerini açıklamaz. Nasıl ki müzik kulağa ihtiyaç duyar ama müzik sadece kulaktan ibaret değilse; iman da beyinde tecrübe edilir ama yalnızca beyinle açıklanamaz.
Bunlar senin düşünebileceğin alanlar değil. Bana katılmaman sorun da değil ama farklı bir argüman duyunca bunu “yapay” diye etiketlemek, tartışmaya katkı sağlamaz.

Beyni olmayan bir insan düşünemez, inanamaz. Nokta. Daha ne zırvalıyon sen?

Hakarete giren bir üslupla devam etmeyeceğim. Fikirlerimi söyledim, argümanımı da ortaya koydum. Burada duruyorum.

Senin hakaretlerin argümanlarının bittiğini gösterir. Benim için tartışma burada tamamlandı.

Beyin olmadan düşünce olur mu olmaz mı? Onu söyle

Düşüncenin beyinde tecrübe edilmesiyle, düşüncenin yalnızca beyinden ibaret olduğunu iddia etmek aynı şey değildir. Beyin, düşüncenin şartıdır; ‘nedeni’ olduğunu varsaymak ise felsefi bir tercihtir, bilimsel bir zorunluluk değil. Aynı soruyu tekrar etmen, bu ayrımı kuramadığını ve argümanın tükendiğini gösteriyor. Ben argümanımı koydum; tartışma burada bitti ve ben kazandım.

Ya sen kazan gene de. Argümanım zaten açık. Beyin yoksa düşünce de olmaz. Hatta beyin de yeterli değil, gelişmiş bir önbeyin olması gerekiyor. Dahası, hasarlı önbeyinlerde düşünce de üretilemiyor vs.

Dini duygular, hisler de önbeyinde farklı bölgeleri üretir mesela. Hatta çok ilginç bir mekanizması da var. Kısacası donanımsız yazılım olmaz

...

cvp yazmamissin baktimda simdi yazsana cvp