Olaylara farklı bakış açıları geliştirebiliyor musunuz?

Okumak isteyene güzel bir alıntı:

Eski bir hikâyeye göre, ciddi bir rahatsızlığı olan bir hasta, bir gün pencere kenarında başka bir hastanın yattığı odaya getirilmiş. Zaman geçtikçe ikisi arkadaş olmuş. Pencere kenarındaki hasta, dışarı bakıp sonraki birkaç saatini, yatalak arkadaşı için dışarıdaki dünyanın canlı tasvirlerini yaparak geçiriyormuş. Bazı günler hastanenin karşısındaki parkta bulunan ağaçların güzelliğini ve yaprakların rüzgârda nasıl dans ettiğini anlatıyormuş. Bazı günlerse hastanenin yanından yürüyen insanların yaptıklarını tek tek canlandırarak arkadaşını eğlendiriyormuş. Ancak zaman ilerledikçe yatalak olan hasta, arkadaşının tasvir ettiği güzellikleri göremiyor oluşu nedeniyle büyük üzüntü duymaya başlamış. En sonunda arkadaşından hoşlanmamaya ve ondan yoğun bir biçimde nefret etmeye başlamış.

Bir gece, şiddetli öksürükler sonrasında pencere kenarındaki hastanın nefesi kesilmiş. Yatalak olan ise düğmeye basıp yardım çağırmak yerine hiçbir şey yapmamayı tercih etmiş. Ertesi sabah, pencere dışında gördüklerini anlatarak arkadaşına birçok mutluluk yaşatan hastanın ölmüş olduğu açıklanmış ve adamı odadan çıkarmışlar. Diğer adam derhal hemşireden yatağının pencere kenarına alınmasını istemiş ve bu ricası kabul edilmiş. Ama dışarı baktığında onu sarsacak bir gerçekle karşılaşmış: Pencere, tuğladan yapılmış bir duvara bakıyormuş. Eski oda arkadaşı, sevgisinin bir göstergesi olarak, içinde bulunduğu bu zor zamanda oda arkadaşının dünyasını biraz daha güzel bir hale getirmek için tasvir ettiği güzellikleri hayalinde bir araya getiriyor, ona herhangi bir karşılık beklemediği bir sevgi sunuyormuş.

Bu hikâyeyi ne zaman düşünsem, olaylara başka açılardan bakmam gerektiği hissini verir bana. Zor bir durumla karşılaştığımızda, daha mutlu, daha tatmin edici bir yaşam sürmek için bakış açımızı değiştirmeliyiz ve kendimize sürekli olarak, “Bu olumsuz gözüken duruma daha bilgece ve daha aydınlanmış bir bakış biçimi var mıdır?” diye sormalıyız. Gelmiş geçmiş en büyük fizikçilerden biri olan Stephen Hawking, milyarlarca galaksinin dış kuşağında bulunan ortalama büyüklükteki bir yıldızın küçük bir gezegeninde yaşadığımızı söylüyor. Bakış açısında bir değişiklik için, buna ne dersiniz? Bu bilginin ışığında, sorunlarınız gerçekten de o kadar büyük mü? Karşılaştığınız problemler ya da şu sıralar mücadele ettiğiniz sıkıntılar, sizin onları büyüttüğünüz kadar ciddiler mi?

Bu dünya üzerinde oldukça kısa bir yolculuk yapıyoruz. Olan bitene dışarıdan şöyle bir bakıldığında, yaşamlarımız sonsuzluğun tuvalinde küçük birer noktadan ibaret. O halde yolculuğunuzun tadını çıkarmanızı sağlayacak bilgeliği edinin ve yaşamınızın tadını çıkarın.