Hiç geleneği yaşadınızmı?

Aileden birinin sünnetinde, tamamen tesadüf eseri ortamda bulunmuştum. Aslında başka bir iş için eve gitmiştim; ev kalabalıktı, düğün havası vardı. Bir anda herkesin sesi kısıldı, odalardan biri kapatıldı. Ne olduğunu sonradan anladım.

Ben kapının dışında kaldım, içeridekini birebir izlemekten çok havayı ve telaşı gördüm diyebilirim. Büyükler fısıltıyla konuşuyor, birileri su kaynatıyor, çocuk için “korkmasın” diye türlü sözler söyleniyordu. Bir yandan gülümsemeler, bir yandan gerginlik… Dışarıdan bakınca düğün gibi görünen şeyin içinde aslında ciddi bir tıbbi işlem vardı.

Kısa sürdü ama ortamda tuhaf bir sessizlik oldu; sonra derin bir nefes alındı, herkes rahatladı. Ben de orada şunu düşünmüştüm: Bu işler eskiden ne kadar “normal” görülüyormuş ama aslında ne kadar hassas ve dikkat gerektiren şeyler. O tesadüfi an, bana geleneğin nasıl alışkanlığa dönüştüğünü ve bugün neden hastane ortamının daha doğru olduğunu çok net göstermişti.