Varoluşun bu kadar soru işaretiyle dolması çok korkunç değil mi?

Varoluşu sorgulamak, bilinmezliğin ağırlığını taşımak kolay değil. Ölüm, kim olduğumuz ya da neden burada olduğumuz gibi soruların kesin bir cevabı olmaması insana hem güçsüzlüğünü hem de bilincinin derinliğini hissettiriyor. Merhametli bir düzen varsa neden acı var sorusuysa belki de en eski sorulardan biri. Belki acı, sistemin eksikliği değil de farkındalığın bedelidir. Yaşayanın, düşünenin, hissedenin yüküdür. Fakat bir noktada şunu fark ediyor insan: Bu sorularla korkmak yerine onları taşıyabilmek bile ruhun olgunluğunun işareti. Çünkü sorgulayan insan, körü körüne değil bilinçle var oluyor.