Bana şiir yazmak isteyen var mı?

Bir kadın yazmış bunu,

kaleminde geceyi taşıyan,

gözlerinde kırık bir ay.

Şiir isteğiyle geldi,

yüreği bir avuç köz gibi.

Ben de uydurdum ona:

Sen ki rüzgârı avuçlarında saklarsın,

saçların dalga, bakışın fırtına.

Bir gülüşünle açılır çöldeki çiçek,

bir gözyaşınla diner yıldızların kavgası.

Yüreğin, eski bir kemanın teli;

dokunulduğunda inler,

dokunulmadığında susar.

Ama suskunluğun bile şarkı,

geceye fısıldar adını.

Yürüdüğün yol,

kendi ayak izlerinle aydınlanır;

her adımda bir umut filizlenir,

her durakta bir aşk yeniden doğar.

Kadın,

sen bir şiirsin zaten;

ben sadece harflerini düzelttim.