Kültür ve yaşam tarzı empati yapmaya engel mi?

Toplum maalesef insanları özgür yaşamak ve özgür düşünmek konusunda kısıtlıyor. Hep bir ayıpçı, günahçı, yasakçı yanı var. Ben kendi adıma bu tabuları kırmak için uğraştım şimdiye kadar. Bazen bana da ters bakılıyor. Şimdi "ama sen erkeksin." diyeceksin. Doğru. Erkekler bu konuda kadınlara göre biraz daha şanslı. Ama ben de evli bir erkeğim. Bir eşim var. Ben de o un üzerinden bazen eleştirilirim. Erkeğin kadın üzerinde hükümranlık etmek gibi bir misyonu olduğuna inanmadığım için, eşimin kendi benliği ve kendi kişiliği olduğunu, bu yüzden de kendi kararlarını kendisinin vereceğini (örneğin, giyim ve karşı cinsten arkadaşlar konusunda) söylediğim için eleştirilirim.

Empati farklı bir durumdur. Fakat toplumda ne yazık ki hissettiriyor. Senin hayatın kimseyi ilgilendirmez sonuçta. Kendinle baş başa yapacağın aktiviteler elbette olacak. Yalnız olmadığını bunun uygun olmadığını söyleyenler ilk olarak dedikodu işini bıraksın. Sonuçta yaptığın kötü bir durum yok.

İnsanlar sadece eleştirir elestirdiklerini kendilerini yapmaya hak görürler bence bunlara takılma çünkü insanlar için değil kendin için yaşıyorsun bazen ruhun bunalir tek yapmak istersin bunun için kimseye hesap vermek zorunda değilsin