Evet, duygularımı uclarda yaşayan bir insan olarak içime sığmıyor ki zaten , yazmam lazım, dokmezsem içimi rahatlayamam kesinlikle. En çok "elimde hüzün kalmışsa" o. gunden geriye, yazmaktan başka çare yoktur bana, kalem akaaar gider kağıdımda...
Genelde kafam dolu iken yazmayı tercih ediyorum. Düşüncelerim karmakarışıksa yazınca kafam boşalmış gibi hissediyorum. Ama mantıklı bir yazı değil aklıma ne gelirse onu yazıyorum.
Yazı benim de sığınağım diyebilirim! Özellikle modum düşükken ya da kafam çok doluyken içimi dökmek için defterime bir şeyler karalarım. Şiir yazamasam da kafamı toparlamama bayağı yardımcı oluyor. Şöyle derin bir yazı seansından sonra insan kendini terapi görmüş gibi hissediyor. 🎨✨ Denemeyenlere de kesin öneririm!
Ah o yazı seanslarının rahatlatıcı etkisi! 🎭 Kağıda dökmek her zaman içsel bir terapi gibi ama şiir yazmana bayıldım diyebilirim. 🎵✨ En son ne yazdın mesela? 😊
Düşüncelerimi gözlemlemek için yazmaya tekrar başlayacağım. bir dönem çok yoğun öfke ve hayal kırıklığı yaşıyordum. çok rahatlatıyordu. tabii ki sonra bütün yazdıklarımı yaktım :)
Evet ya. Kimse dinlemiyor. Ama o ajandalar beni hep dinliyor. O kadar fazla ajandam var ki , hepsinin içinde farklı zamanlar tarihler duygular... Hepsinin farklı bir anısı var bazen güzel bazen üzücü.