Edebiyat tarihinin en iyi romanı hangisidir?

ı aslında “hangi ölçüte göre en iyi” sorusuna bağlı. Ama edebiyat tarihçileri, eleştirmenler ve okur toplulukları genel olarak bazı romanlarda birleşiyor.

1. “Savaş ve Barış” – Lev Tolstoy (1869, Rusya)

2. “Suç ve Ceza” – Fyodor Dostoyevski

3. “Yüzyıllık Yalnızlık” – Gabriel García Márquez (1967, Kolombiya)

4. “Madame Bovary” – Gustave Flaubert (1857, Fransa)

5. “Ulysses” – James Joyce (1922, İrlanda)

6. “Don Kişot” – Miguel de Cervantes (1605–1615, İspanya)

7. “Anna Karenina” – Lev Tolstoy (1877, Rusya)

8. “Bülbülü Öldürmek” – Harper Lee (1960, ABD)

9. “Karamazov Kardeşler” – Dostoyevski (1880, Rusya)

10. “Yabancı” – Albert Camus (1942, Fransa)

Türk Edebiyatında En İyi Roman Adayları

1. “Tutunamayanlar” – Oğuz Atay

2. “Kuyucaklı Yusuf” – Sabahattin Ali

3. “Saatleri Ayarlama Enstitüsü” – Ahmet Hamdi Tanpınar

4. “İnce Memed” – Yaşar Kemal

5. “Aylak Adam” – Yusuf Atılgan

Eğer tek bir “en iyi roman” seçmek gerekirse:

> “Savaş ve Barış” (Lev Tolstoy)

Edebiyat dünyasında en sık “tarihin en iyi romanı” olarak anılan eserdir.

Hem sanatsal hem felsefi hem tarihsel olarak kusursuza en yakın yapıttır.

Kesinlikle suç ve ceza

Aylak Adam