AKIL HASTANESİNDE DUVARA YAZILAN ŞİİR
Başkasına yara açılır,
Gelir kanı benden akar,
Başkasının gönlünde insanlar ölür Selâsı aklımda verilir.
Ölen kim olursa olsun,
Gelir benim gönlüme gömülür.
En büyük hatan ne?"diye sorsalar, "İnsan olmak" derim,
Lakin çevreme sorsanız,
Ben insan olmayı bile beceremedim!
Dostum dediğim insanlara göre en büyük sorunum,
Çok merhametli olmam!
Lakin merhameti söküp alırsanız benden,
İşte zaman ben insan olamam!
Başkasının derdi ile dertlenmeyeni,
Zaten ben insan yerine koymam!
Başkasının günahlarını şeytan üstlenirken,
Benim günahlarımın sebebi yine benim,
Siz elimi kanlı gördüğünüz için
"Katil" sandınız beni,
Lakin sırtımdaki bıçakları çıkarırken kesildi ellerim.
Aklımın içinde bilmem kaçıncı dünya savaşı,
Kötüler galip gelmesin diye yitirdim ben aklımı,
Daha ne kadar?
Daha ne kadar
Daha ne kadar yakabilirsiniz ki canımı?
Ben kendi uçurumlarımdan atlayıp, Kendi denizime düşerek boğuldum, Canımı acıtmaz artık,
Ne ihanet,
Ne de "seni seviyorum" yalanı...
Sizi hayata bağlayan çelik zincirler, Beni ise bağlayan örümcek ağı,
Lakin size yağmur çiselese sel olur, Bana ise firtina kopsa,
Eteklerimden anca toz uçurur...
Dışarıdan bakınca bende gördüğünüz gördüğünüz o çiçekler,
İçimi dolduran mezarların üstüne dikili,
Bakmayın suskun durduğuma, Yıkık minarelerimde yankılanıyor hâlâ selâ sesleri,
Kırk farklı dereye girip, Kırk kere yıkansam bile,
Bedenimden silinmiyor,
Bana layık gördüğünüz o ihanet izleri...
Size göre aptallık bu yaptığım,
Bana göre ise Allah vergisi,
Lakin inatla çiçeklendireceğim, Ellerimin ellerimin dokunduğu her yeri!
Kimine leş kokacak çiçekler, Kimine akşam sefası..
Mutluluğun bir anlamı olur mu hiç?
Çekilmez ise cefası...
Başkasına yara açılır,
Gelir kanı benden akar,
Başkasının gönlünde insanlar ölür Selâsı aklımda verilir.
Ölen kim olursa olsun,
Gelir benim gönlüme gömülür.
En büyük hatan ne?"diye sorsalar, "İnsan olmak" derim,
Lakin çevreme sorsanız,
Ben insan olmayı bile beceremedim!
Dostum dediğim insanlara göre en büyük sorunum,
Çok merhametli olmam!
Lakin merhameti söküp alırsanız benden,
İşte zaman ben insan olamam!
Başkasının derdi ile dertlenmeyeni,
Zaten ben insan yerine koymam!
Başkasının günahlarını şeytan üstlenirken,
Benim günahlarımın sebebi yine benim,
Siz elimi kanlı gördüğünüz için
"Katil" sandınız beni,
Lakin sırtımdaki bıçakları çıkarırken kesildi ellerim.
Aklımın içinde bilmem kaçıncı dünya savaşı,
Kötüler galip gelmesin diye yitirdim ben aklımı,
Daha ne kadar?
Daha ne kadar
Daha ne kadar yakabilirsiniz ki canımı?
Ben kendi uçurumlarımdan atlayıp, Kendi denizime düşerek boğuldum, Canımı acıtmaz artık,
Ne ihanet,
Ne de "seni seviyorum" yalanı...
Sizi hayata bağlayan çelik zincirler, Beni ise bağlayan örümcek ağı,
Lakin size yağmur çiselese sel olur, Bana ise firtina kopsa,
Eteklerimden anca toz uçurur...
Dışarıdan bakınca bende gördüğünüz gördüğünüz o çiçekler,
İçimi dolduran mezarların üstüne dikili,
Bakmayın suskun durduğuma, Yıkık minarelerimde yankılanıyor hâlâ selâ sesleri,
Kırk farklı dereye girip, Kırk kere yıkansam bile,
Bedenimden silinmiyor,
Bana layık gördüğünüz o ihanet izleri...
Size göre aptallık bu yaptığım,
Bana göre ise Allah vergisi,
Lakin inatla çiçeklendireceğim, Ellerimin ellerimin dokunduğu her yeri!
Kimine leş kokacak çiçekler, Kimine akşam sefası..
Mutluluğun bir anlamı olur mu hiç?
Çekilmez ise cefası...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer