Siz kitap okurken halden hâle giriyor musunuz?

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki, Çalıkuşu tam da insanın sabrını sınayan ama aynı zamanda kalbine dokunan bir roman. Feride öyle bir karakter ki, hem hayranlık duyuyorsunuz hem de onunla birlikte üzülüyorsunuz. O dönemin toplum baskısı, kadın olmanın ağırlığı, gururla sevgi arasındaki o ince çizgi... Hepsi bir noktada sizi içine çekiyor. Kamran’a sövmemek zaten imkânsız, o gurur savaşında insan sinir krizi geçiriyor resmen. Bir de Feride’nin masumiyetiyle onurlu duruşu birleşince, her satır ayrı bir kalp kırıyor. Son sayfalarda artık aşk kazansın da biz de huzur bulalım diyorsun, değil mi? Roman bittiğinde bile o duygular bir süre gitmiyor.