Kitap okuyanla, kitap okumayan belli oluyor mu sizce?

Kitap okuyan ama okuduğundan hiçbir şey anlamayan birisi varsa, aralarındaki fark anlaşılmaz. Ama gerçekten sindirerek okuyan, okuduğundan ders çıkaran ve notlar alan birisi varsa, aradaki fark fazlasıyla belli olur. Konuşmasından, ses tonundan, zarifliğinden, olaylara tek noktadan bakmak yerine birçok noktadan bakmasından, empati kurmasından ve mütevazı oluşundan pekâlâ anlaşılır. Kitap okuyan kişiyle yapılan sohbetler daha doyurucu ve keyifli geçer; sohbet bittiğinde, sohbete başladığınız kişiliğinizden daha bilgili şekilde ayrılırsınız. Kitap okumayan kişiyle yapılan sohbet ise gündelik problemler ve gereksiz konuşmalardan ibaret olacağı için, sohbete başladığınız kişiliğinize hiçbir katkı olmadan, boşa geçirmiş zaman olarak ayrılırsınız.

Bence kitap okuyanla okumayan arasındaki fark aslında çoğu zaman gözle görülebiliyor çünkü kitap okuyan insanın düşünme biçimi, kelimeleri seçme şekli ve dünyaya bakışı farklı oluyor kitaplar insanın hayal gücünü, empati kurma yeteneğini ve kelime dağarcığını geliştiriyor okumayan birine göre olaylara daha geniş bir perspektiften bakabiliyor ve kendini ifade ederken daha rahat oluyor bu fark mutlaka abartılı bir şekilde değil ama sohbetlerde, tartışmalarda ve hayatı yorumlama şekillerinde kendini belli ediyor kitap okumak insana sadece bilgi kazandırmıyor aynı zamanda sabır, dikkat ve farklı bakış açılarına açıklık gibi duygusal ve zihinsel kazanımlar da sağlıyor bu yüzden fark hem içten hem de dışa yansıyor