Şiir denilen sanat yaşamın ta kendisi değil mi?

Kesinlikle, şiir aslında yaşamın ta kendisidir ama sadece düz bir yansıması değil; onun duygularla, imgelerle, derinliklerle yoğrulmuş hâlidir. Bir bakıma hayatın kendisini daha yoğun, daha sade, daha çarpıcı bir dille anlatma yoludur. Hayatta ne varsa, şiirde de o vardır: aşk, acı, umut, yalnızlık, özlem, sevinç… Ama şiir tüm bunları öyle bir şekilde dile getirir ki, bazen bir cümleyle sayfalarca anlatılmak isteneni hissettirebilir. Çünkü şiir, kelimelerin ötesine geçen bir duygudur aslında. Bir çocuğun gülüşünde, bir annenin duasında, bir âşığın sessizliğinde, bir işçinin terinde, bir yaşlının bakışında hayatın her yerinde şiir gizlidir. Şair sadece onu görür, yakalar ve dile getirir. Yani evet, şiir yaşamın ta kendisidir ama biraz daha fazlasıdır: yaşananın ruhu, hislerin tercümanı, sessizliğin sesi.

Bence şiir hayatta ki duyguların anlatma biçimidir. ben her ne kadar şiir sevmesem de sevenlere saygı duyarım. çünkü anlatmak istediklerini kelimelere dökerek çok başarılı bir şekilde bunu yapıyorlar. tabi ben daha düz insan olduğum için şiir tercih etmem.

duyguların söz olup yolculuk etmesi gibi bazen sahibini bulur bazen sahibine geç kalmışlığın pişmanlığı vardır hayata dairler içerir
tek kişilik bileti vardır yönü hep o'na çıkar...