BU ŞİİRDEN NE ANLIYORSUNUZ BAKALIM?

Kabullenmektir. kabullenmek bizim seçimimiz ama alışmak ise zamanla olan bişey

Yeniden doğuş beklentisi, bu yazının en olumlu yönüdür. Kişinin içsel olarak kendine dönme umudu vardır, böylece geçmişin yanılsamalarını reddeder ve gerçekliğe doğru yelken açar.
Kendine doğru bir arayış, ancak yeniliğe dair kurtarıcı bir beklenti ve kişinin gerçek olanı deneyimlemek için şimdiki anda kendi varlığına dönmesi gerektiğinin bir farkındalığı içinde.

Şiir, ruhun kurtuluş anını yaşamayı beklediği bir tür evreye sıkı sıkıya bağlı; bir yükün tutsağıydı ve şimdi yeniden doğup nefes almak istiyor. Ancak bu arada, ışığa dönmeden önce gölgeyle ve kendi gölgeleriyle savaşmak zorunda kaldığı bir tür kriz yaşadı ve şimdi gerçeğe daha yakın olanı, düzenli bir çerçeveyi ve artık yanan bir kasırganın değil, arıyor. Gerçek olarak algıladığımızı sandığımız şey ile gerçekten ortaya çıkan şey arasında bir ayrım yapma arzusu var. Kişinin kendisi için gerçekten besleyici ve kurtarıcı olana doğru bir tür arayış. Bir sınav ve işkencede daha berrak ve yapılandırılmış bir şekilde geri dönmek için bir direnç olan şeye doğru bir geçiş ve eşik.

evet aslında o an aklıma mistik bir konu geldi çünkü bu sabahtan beri bununla ilgili konular görüyorum ve bu şiiri ortaya atmanız bana bunu düşündürdü çünkü ruhun acı, bekleme, gölge ve gölgeleriyle yeniden doğmak için verdiği mücadele (fena) ve ardından ışığa ve fırtınadan sonra izlemesi gereken yola geri dönmek için verdiği baka ile arınma evrelerinden geçtiği bir sınavı anlatıyor :)

Sana Necip Fazilla cevap vermek istiyorum;

Anlamak yok çocuğum, anlar gibi olmak var;
Akıl için son tavır, saçlarını yolmak var..