Şiirimi yorumlar mısınız rica etsem?

Aslında herkesin bir yerlerde kaybolduğu, labirentin içinde yönünü bulamadığı zamanlar oluyor ve sen bunu çok sade ama vurucu bir şekilde anlatmışsın. “Yerde bulduğun onluk döndürecek seni hayata” dizesi çok hoşuma gitti çünkü bazen gerçekten en küçük şey bile insanı yeniden hayata bağlayabiliyor ve bu, hayatın küçücük mucizelerle dolu olduğunu hatırlatıyor. “Upuzun saçlarınla” ve “aylak olacak” gibi imgeler de şiire hem yumuşak hem de gerçek bir hava katmış, insanın gözünde bir sahne oluşturuyor. Şiir boyunca kendini kaybeden ama en küçük bir ışıkla geri dönen bir insanın iç yolculuğunu hissettim. Belki de en güzel tarafı, umudun sessiz ama güçlü bir şekilde şiirin içinde dolaşıyor olması çünkü son dizede “geri kalan yıllarına bakacaklar umutla” demen bile bir kitabın kapanış cümlesi gibi bir etki bırakıyor. Bence yazmaya devam et çünkü kelimelerin insanın içindeki karanlık odaları açıp oraya hava aldırıyor.