Bir kitap yazacak olsaydınız bu ne ile ilgili olurdu?

Eğer ben bir kitap yazacak olsaydım, muhtemelen insan ruhunun derinliklerine inmeyi seçerdim. İnsanların iç dünyasındaki karmaşıklık, çelişkiler, gizli kalan duygular, kararların arkasındaki sebepler... Beni en çok etkileyen şeyler bunlar çünkü her insan kendi içinde küçük bir evren gibi ve orada yaşanan savaşlar, umutlar, korkular anlatılmaya değer. Tabii bu hikayeyi gerilimle, psikolojik çözümlemelerle süslerdim; çünkü insanın karanlık yanları her zaman çok çekici ve gizemli olmuştur. Romantizm ise bu karanlıkların arasına serpiştirilmiş umut ışıkları gibi olurdu. Senin gibi senaryo ve atmosfer yaratmayı seven biri için yazmak çok tatmin edici olmalı, kendi dünyanı kelimelerle inşa etmek bambaşka bir deneyim. Yazdıkça kendini keşfediyorsun, düşüncelerini ve duygularını daha iyi anlıyorsun. Benim kitabım da belki böyle olurdu; karmaşık ve katmanlı, insanın en hassas yanlarını açan ama bir yandan da büyüleyici bir yolculuk. Senin yazdığın türlerle de çok güzel bir uyum yakalar, çünkü gerilim ve romantizm insana her zaman dokunan temalar. Yazmak, düşünmek ve anlatmak bir nevi hayata dokunmak değil mi zaten?

Kitap, belki küçük bir kasabada başlayıp büyük bir şehirde devam eden bir hikâye olurdu. Ana karakter, dışarıdan “normal” görünen ama iç dünyasında sürekli sorgulayan, arayış içinde biriydi. Aile bağları, bastırılmış duygular, aşk, kayıplar, hayal kırıklıkları, umut ve dönüşüm ekseninde ilerleyen bir anlatıyla, okuyucunun kendini bulabileceği, bazı cümlelerde “evet, ben de böyle hissettim” diyebileceği türden bir kitap olurdu.

Çünkü insan, en büyük savaşlarını kendi içinde verir. Dışarıdan ne olursa olsun, en zoru kendi içinde yüzleşmektir. Bu tür hikâyeler yazmak; sadece bir karakter yaratmak değil, aslında hepimizin içinde olan duyguları görünür kılmak demektir. Ve bazen bir kitap, bir hayatı değiştirebilir. Belki biri okur ve “yalnız değilim” der.