Son mektup, şansınızın farkında mısınız?

Hayat güzeldi. Yanı 23 e kadar. Sonrasında ise sevgilikler vesair yaşadım ama hiç biri istediğim gibi gitmedi. Yalnış insanlardı veya ben yanlıştım bilmiyorum. Bütün bu olablardan sonra 6 aydır sevgilim yok ve bu durumu kabullenemiyordum. Sonra anladım hayat beni 6 ay yalnızlığa mahkum ediyorsa aslında bu hayatın cehennemden bir farkı yok. Namazı, ibadetleri 5 ay önce bıraktım. Bir çok yer gezdim. Bunları tek başıma yaptım ve şimdi tek isteğim artık bu ızdırabın son bulması. Son günüm bugün. Uzanıp dinleniyorum. Yarın ise bir son olacak. Hayatımın sonu. Sayısız insan tanıdım, güzel işlerde çalıştım ve 24 e kadar bir şekilde idare ettim. Buraya kadarmış. Benim için her şey anlamını yitirdi artık. Eğee mutlu bir ilişkiniz varsa tanrının sevdiği insanlardansınız. Ben öyle değilim. Nedensiz bir şekilde beni sevmiyor. Bunu değistirmeye, tövbr etmeye çalışamam. Brni olduğum gibi sevmiyorsa yapabileceğim hiçbir şey yok. Vermiş olduğu cehebbemden farksız hayatın sonunda hesap sonrası da cehenneme girersem sanırım umursamayacağım. Çünkü dediğim gibi zateb cehennemden bir farkı yok.

Güzel ve mutlu ilişkisi olan herkese şunu söyleyerek bitrimek istiyorum: çok şanslısınız, hayatta alabileceğiniz en büyük nimete sahipsiniz, hayatınız her xaman daha güzel olsun ama zaten en güzrl hayata sahipsiniz. Keşke benim de güzel ve mutlu bir ilişkim olsaydı. Ancak olmadı.

Okuduğunuz için teşekkürler;

Son...