Siz de benim gibi tatilde bile yalnızca kitap okuyarak mı vakit geçiriyorsunuz?

Instagram'da bu iki görseli ekledim ve altına şöyle bir yazı yazdım. Aslında birazcık, görgüsüzlüklerinden dolayı arama mesafe koyduğum çocukluk arkadaşlarıma da laf sokmak istedim.

Yazdığım yazı şuydu;

Zaman geçiyor, anılar birikiyor, biz kitapları okuduğumuzu zannederken aslında kitaplar bizi okuyor. Şu masadaki bir tabak, kiminin sıradan öğünüyken, kiminin hayallerindeki lezzet olarak kalıyor.

Bir ilk yapıp, görgüsüzce yediğimi paylaşmak istedim. Dijitalleşmenin bizi düşünen hayvanlar haline getirdiği şu zamanda, bizi düşündürüp insan olduğumuzu hatırlatan en güzel şeyin kitap olduğunu göstermek istedim.

İlk fotoğrafta sahte bir mutluluğun karesine şahit olabilirsiniz. Fakat ikinci fotoğrafta gerçekliğin yalnızca bir satırını görebilirsiniz.

Ve yazar şöyle diyor;

"Kişinin kendine acıması, onu daha da hırslandırarak hedeflenenin tam tersi bir konuma taşır. Bununla birlikte bitanem, bu yaşadığı acıya sabretmesi, kalbinin derinliğini ve ruhunun olgunluğunu artırır.

Tapduk Emre'nin ikinci adımı kendini sıfırlamaya ve acizliğin itirafına yöneliktir. Ben bilmem. Evet, Yunus'a ne sorulursa sorulsun cevap hep aynıdır: "Ben bilmem."

Ve evet Antalya'da tatile gelip, havuzun başında sadece kitap okuyorum, antik kentleri geziyorum ve otelde uzanıyorum. 😅