Otobüs yolculuklarında kitap okumak mı daha keyifli, manzarayı izlemek mi?

Ben akıp giden zamanı izlemeyi tercih ediyorum onu durdurmak mümkün olmasada güzel hatıralar canlanır aklımda en çok kendimle baş başa kaldığımda keyif alırım hayattan belki yorgunluktan belki de kendimi özlemişimdir öylece izlerim bir film gibi.

Vallahi bu kişiden kişiye değişir ama kendi adıma konuşayım: Otobüsle uzun yola çıkınca, bir süre manzaraya dalmak gibisi yok. Özellikle yol yeşilliklerden, dağlardan geçiyorsa… Camdan dışarı bakarken bir yandan düşüncelere dalmak, geçmişi kurcalamak, hayallere kapılmak çok hoş oluyor. Ama bir noktadan sonra manzara sıradanlaşıyor ya da hava kararıyor mesela işte o zaman kitap devreye giriyor. Yanımda güzel bir roman varsa, sayfalara gömülmek yolun nasıl geçtiğini unutturuyor. Yani bana kalırsa, yolun ruh haline göre ikisi de keyifli. Bazen dışarıyı izlemek insana iyi gelir, bazen de bir hikâyenin içine dalmak. Hangisi o an kalbine daha yakınsa, onu yapmak en güzeli.