Bir kızı H. Nihal Atsız ın kitabını okurken görseniz ve sizde Türkçü iseniz ne hissederdiniz?

Eğer biri H. Nihal Atsız’ın kitabını okuyorsa ve sen de Türkçü biriysen, bu karşılaşma senin için bir kıvılcım anı gibi olurdu muhtemelen. Çünkü bu sadece bir kitap görmek değil; ortak bir dünya görüşünü, tarih bilincini, kimlik duygusunu, hatta belki de bir idealin izini paylaşmak gibi.

İnsanın kendi inandığı değerlere ilgi duyan birini görmesi içten bir sevinç yaratır. İçinden “anlam arayan biri” diye geçirebilirsin. O kitap sadece bir roman değil, bir duruşun, bir bakışın temsilidir. Hele ki Atsız gibi sert ama tutkulu bir kalemi okuyorsa, onun içindeki ateşi merak edersin. Ne düşündü, hangi satırda durup içine çekildi, hangi cümle yüreğine dokundu…

Ve eğer senin yüreğinde de aynı ateş varsa, belki bir sohbet başlatmak istersin. “Oğuz Kağan’ın torunları hâlâ kitap okuyor” diye hafiften gururlanırsın. Kimi zaman bir bakış, bir kitap, bir an; insanları derin yerlerden bağlar. Bu da onlardan biri olabilir.

Sen böyle bir karşılaşma yaşadın mı? Yoksa böyle bir şeyin hayalini mi kuruyorsun?