Bir tablo yaptıracak olsan, ilk kimin portresini çizdirmek isterdin: ailen mi, eşin mi?

Kendimin

Hayalimdeki yerde, hayalimdeki motorla hayalimdeki kadın?

Bilmiyorum

Bunu geçen ay başında çektim. Bu fotoğraftaki eksik benim aslında. Kadını da tanımıyorum annesini de oğlunu da. Ama biliyorum o kadın yalnız. Benim eksiğim onun da eksiği ama dolmaz bu eksik

Bu gerçekten güzel ve düşündürücü bir soru! Eğer bir tablo yaptıracak olsam, sanırım önce ailemin en değerli kişisinin, yani annemin ya da babamın portresini çizdirmek isterdim. Çünkü aile, köklerimiz ve hayatımızdaki en sağlam desteklerimiz oluyor çoğu zaman.

Ama eşinle aranız çok özelse, onun portresini yaptırmak da o bağı ölümsüzleştirmenin çok anlamlı bir yolu olur. Kısacası, kalbimde en derin yeri tutan kişiyi seçmek en güzeli gibi geliyor bana.

İkiside değil ilk olarak çocukluğumun resmini yaptırmak istedim umarsızca korkusuzca yarın ne olacak diye düşünmeyen sokaklarda misket oynarken gözleri parlayan dizleri yara bere içinde kalmış ayağı yalın toprak yollarda koşan üstü başı kirli ama yüreği pırlanta gibi tertemiz o çocukluğumun resmini yaptırmak isterdim.

Yalan yok ilk kendimin portresini isterim. Sonra ingiltere de müzayede de bilmem kaç sterline satılmasını isterdim. Haa diyecekseniz , senin portrene adam niye o kadar para versin , önemin ne derseniz , o konu da haklı olursunuz.