Bu burada dursun) Sen de sevdiğin bir şiir bırak?

Yok maalesef, eğitim öğretim hayatına yeni başlamış çiçeği burnunda bir edebiyat öğretmeni idi yazan, evet basit ama oldukça içten gibi görünüyor, serbest stil mi ne artık bilemiyorum.

Vedalar acıklı olduğu için...

fark eder mi ne olduğu

Yaz

ne benim yüzümden?

Düşündüm bir şey bulmadım

Ulu orta yerde bunları konuşmayalım diğer taraftan yaz

Kimsenin görmesinden korkum yok ama ulu orta konuşmak istemiyorum

Teşekkür ederim millet kafayı sadece saçma şeylerle bozmuş

Hihi

😊😊

gerek yok boş ver

gece gece şiir okuyan aşıktır da ondan :)

şimdi yarana daha çok acı vercek ama bu şiir sana gelsin :)

Yağmur,
Damla damla düşer
Gökyüzünden
Toprağın bedenine.
Gözyaşı,
Damla damla akar
Gözlerimden
Yanağıma, tenime.
Sen de
Yağmur gibi,
Gözyaşı gibi
Damla damla yağdın
Yüreğime, içime...
Sonra
Çoğaldın damla damla,
Taştın yüreğimden,
Aşk gibi vazgeçilmez oldun.
Ve ben
Yüreğimin okyanusunda
Bir damla oldum,
Sende kayboldum!

seninkinin yanında benim şiirim daha iyi :D

Eller, hepsi de beşer tane parmaktan,
Eller türlü türlü... Yaşamaktan.

Boynu bükük eller, dizlerin üstünde,
İster bir yabancının, ister kardeşimin de!

Eller, göbek üstünde, yok bir şey umurunda.
Ellikten çıkmış eller, ekmek uğrunda.

Derileri soyulanlar çamaşırdan.
Eller, avuç içleri nasırdan.

Karımınkiler öylesine, çocuğuma bakmaktan,
Tahta uğmak, sabah karanlığı ateş yakmaktan.

Açılmış, kapanmayacak avucundan belli
Dilencinin eli.

Eller, eteklerde, baygın düşmüş bir ara.
Eller, sarılmış demir parmaklıklara.

Bir elim kalem tutmuş, yazı yazar.
İki elinde kazma, toprağı kazar.

El var titrer durur, el var yumuk yumuk.
El var pençe olmuş, el var yumruk.

Hepsi de etten, deriden, tırnaktan;
Farkları yok ama dal ucunda yapraktan.

Atmış elindekini, tutmayacak bir daha,
Eller görüyorum, eller, açılmış Allaha...

son gönderdiğimi bende beğenmedim.. :)

Bir gece,
Gecede bir uyku,
Uykunun içinde ben.
Uyuyorum,
Uykudayım,
Yanımda sen..

Uykunun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece,
Gecede ben.
Bir yere gidiyorum,
Delice.
Aklımda sen..

Ben seni seviyorum,
Gizlice.
El-pençe duruyorum,
Yüzüne bakıyorum,
Söylemeden,
Tek hece..

Seni yitiriyorum
Çok karanlık bir anda.
Birden uyanıyorum,
Bakıyorum aydınlık;
Uyuyorsun yanımda..
Güzelce.

son gönderdiğim şiirin adı özlem.. şairi de Özdemir Asaf

ÖZLEMEDİM SENİ

Hiç özlemedim seni.
Özlemek dostluktandır,
dostluğundan öte bulmalıyım seni.

Sıcaklığını bulmalıyım,
dokunuşlarını, kenetlenişi
Terimizle sulanmalı yeryüzü,
güneş terimizle ışıldamalı sabah olunca.

Apansız fırtınalar çıkmalı,
sarsılmalıyım.

Özlemek,
yanında olmak isteğidir,
gülüşünü görmek biraz da
Hiç özlemedim seni.

Saçlarına gül takmam,
bir ırmak gibi akıtırım ovaya,
soluğunla yanar
dudaklarımın bozkırı.

Akkor halindeki ufuk
bakır bir tel gibi eriyip gider,
kraterler ortasında kalırım.

Toprak yarılır birden,
su kirlenir.

Ürpertir bu coğrafya,
bu serüven
ikimizi bir anda,
yaşadığımı duyarım.

Hiç özlemedim seni.
Özlemek dostluktandır,
dostluğundan öte bulmalıyım seni.

Ahmet Telli

ÖZLEDİM SENİ

Bu gece,
Eylül sarısı düştü yüreğime…
Hüznün duvarlarına yazdım şiirlerimi.
Gözlerinin kıyısında ıslansın diye,
Sana yolladım hayallerimi…

Bu gece,
Ekim kızılı düştü yüreğime…
Mehtaba dalıp,
Yıldızlara hapsettim yakamozları…
Gönlünün baharını yeşertsin diye,
Sana yolladım umutlarımı…

Bu gece,
Gün erken indi ufuklara.
Gözlerimden bir damla daha düştü,
Ekim güneşinde üşüyen kumsala…
Duyuyor musun bilmem ama…
Özledim işte seni,
Özledim...
Çıldırasıya…

Ülkü Duysak

BENİ UNUTMA

Bir gün gelir de unuturmuş insan
En sevdiği hâtıraları bile
Bari sen her gece yorgun sesiyle
Saat on ikiyi vurduğu zaman
Beni unutma.

Çünkü ben her gece o saatlerde
Seni yaşar ve seni düşünürüm.
Hayâl içinde perişan yürürüm
Sen de karanlığın sustuğu yerde
Beni unutma.

O saatlerde serpilir gülüşün
Bir avuç su gibi içime, ey yâr
Senin de başında o çılgın rüzgâr
Deli deli esiverirse bir gün
Beni unutma.

Ben ayağımda çarık, elimde asâ
Senin için şu yollara düşmüşüm
Senelerce sonra sana dönüşüm
Bir mahşer gününe de rastlasa
Beni unutma.

Hala duruyorsa o yeşil elbisen
Onu bir gün yalnız benim için giy
Saksındaki pembe karanfilde çiğ
Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen
Beni unutma.

Büyük acılarla tutuştuğum gün
Çok uzaklarda da olsan yine gel
Bu ölürcesine sevdiğine gel
Ne olur Tanrıya kavuştuğun gün
Beni unutma.

Ümit Yaşar Oğuzcan

😊😊 küçükülüğüm den beri şiir okurum aradan sevdiğim şiirleri gönderdim gecene renk katsın diye..

rica ederim, sizin şiirinizde güzel beğendim teşekkürler.. 💚