Sevdiğiniz ve sizi anlatan bir şiir var mı?

teşekkürler :)

Teşekkür ederim. Çok şiir deneme türleri veya sözler yazdım. Her biri yüreğimden döküldü.

Kitap yazmıştım vaktiyle. Ama artık yazmıyorum. Ne söz ne şiir ne deneme. Vaktiyle yazdıklarımın bir değeri vardı. Bir kıymeti. Sonra ne değeri be kıymeti kaldı.

Denemek güzeldir. Duygulanmaya bak. Ben mesela bir aralar yazarken işte sevmenin de etkisi var tabiki. İlham gelirdi ve duygusal biri olduğumdan yüreğim de ne varsa dökerdim. Kitap oku bol bol. Ben çok okuyamadım. Akıl hocam hep oku demişti. Hatta Erdoğan Baysal diye yazar vardı. Bana geleceğin genç şairi diye bile imzalı kitap vermişti.

Benim tek eksiğim kitap. Okumayı seviyorum. Ama sessizlik lazım onu arıyorum. Mesela fon müzik eşliğin de okurum ben. Dalar giderim. İlham konusunda sende şöyle oluyor mu. Mesela ilham gelir ve belki de 3 sayfalık bir yazıyı dakikalar da yazarsın.

Yazdığın. Söz felan varsa paylaşabilirsen okumak isterim. Keza istersen bende paylaşabilirim. Sen yorumla nasıl yazlarım ama 2 yıldır pek bir şey yazmıyorum bazı derinden etkileyen olaylar yaşadığımdan.

Bende de öyle oluyor. Ama yazmak istersen duygusallaşmam ağlamam gerek. Mesela yazılarımı okuyan çok yürekten derler gerçekçi derler. İlham gelince sanki biri okuyor ben yazıyor gibi oluyorum. Ama gelmediğin de yazasım da gelmiyor. ya da yazıp yazıp silşorm.

Paylaşırım bi yorumla istersen. Kendini beğenmişlik olmasın ama eleştirilmekte bana fayda zarar. Varsa eksiğim ona ynelrilm.

Yine kapattım, pencereleri. Bir göz yaşı daha gelmekte gözlerimde. Sevinme o kadar, bu sefer sana akmıyor gözyaşlarım. Yalnızlığımın özgür kaldığı bu dönemlerde değer verdiklerim kayıp. Yalnızım yine bu şehirde. Hem sensizliğe yalnızım hemde değer verdiklerime.
İSLAM KARAGÖZ...

bazen kelimeler kelepçedir yüreğine. Özgür bıraksan onu hatırlatır. kapatsan yüreğini, ona mahkum bırakır. İslam KARAGÖZ

Fotoğraflar da acımasız bence. Gerçeğin yalanını herkese taşır. İnsanın içi yalnızlıktan taşmışken, yanında insan taşır. İnsanın içinde hasret varken gözlerinde umut taşır. Aslında, insan gerçekleri içinde, olmasını istediklerini yüzlerinde taşır. Bu yüzden sahip olamadıklarıyla mutludur insan.
İslam KARAGÖZ

Önceden kalabalık bir aile içinde mutlu olarak büyüyen birisiydim. şimdi yalnızlaşmanın peşindeyim. Düşünüyorum da önceden insanların muhabbetine koşan ben, şimdi insanların varlığından kaçar hale gelmişim.
İslam KARAGÖZ

Estağfrulah teşekkür ederim. Kitap okuyunca bambaşka şeyler yazıyorum. Okumadığım da ise bu tarz şeyler. Kitap okumak beni alıp götürüyor. Ama işte ne yaxasım var ne okuyasım. Durgunum öyle.

İstersen bir de deneme türü paylaşayım. Çünkü o dediğini hep söylediler. Hani öyle bir anlattın ki bize geçiyor dediler. Geliştirmem gereken bir taraf varsa tavsiye alırım

Senden epeyce uzaktayım. Artık senden duygularımı nasıl kaçırmak istemişsem, kendimi de oraya sürüklemişim. ben aşk konusunda korkak cesaretliyim. Vazgeçmeyecek kadar cesaretli, söyleyemeyecek kadar korkak. Dilim tercüme olmuyor yüreğime. Oyun merakına yenik düşen bir çocuğun, oyuna girmesiyle çıkması gibi bir şey bendeki. Hani daha merakını giderememiş, tadına varamamış ve aklı orada kalmış gibi bir şey. Bir odanın mahkumuyum ben. Defterim, kalemim, duygularımın hepsi burada. 4 arkadaş edinmişim, 3 ü suskun biri konuşkan. O seni konuşurken diğerleri gürültüsüyle sesini kısar. Bazen konuşmaz beynime resimlerini işler. Anlayacağın yine yapar, yapacağını. Ama o üçü de rahat durur mu? Fotoğrafını silme çabalarına girer. Bu çok konuşan acı sözlü yüreğimdir. Acıyla yoğrulur, gerçekle söz sahibi olur. Ve hiç beklenmedik vakitlerin de hakimidir. Beni ne zaman köşeye sıkıştıracağını bilir. Ama buna beynim de engel olmak ister, aynı zaman da dilim ve gözlerimde. Yüreğim onu yakanı arar, yandığı kişiyi arar. Beynim ise hafızama yer edinmiş acıların babasıdır. Bunu bana hatırlatan vekildir, aynı zamanda. Dilim ise yalanın esiridir, onun karşısında.

Söyleyemez bir türlü onu sevdiğimi. Ya susar ya da yalan söyler, kaçmak için. Birde gözlerim var yüreğimin sesini kısan. Gördükleriyle korkutur beni. Onun görmemi istediği şeyleri gösterir. İzin vermez yüreğimdekinin fotoğrafını görmeme. Gerektiği yerde kapanır. İşte böyle bir garibim ben. Yıldızları saymakla geçer, gecelerim. İçim sensizlikle kaplanmış bir döküm evidir. Şimdi tam istediğim gibi çok uzağım senden. Ama neden huzuru göremeyecek kadar kör, ya da hissedemeyecek kadar hissizim. Neden ; betondan örülmüş duvarların ağırlığı var, üzerimde. Neden mutlu değilim ben. İçim sen savaşına girmiş, kimi yerler yerle bir edinirken kimi yerler feth edilmiş. Bir tarafım seni sevgisiyle beslemek isterken, diğer tarafım bu sevgiyi yok etme derdinde. Yüreğimde başlayan bu küçük kıvırcım, her yanıma sıçramakta. Sen yokluğuna yenik düşme korkusu içerisindeyim. Aslında bu kaçışlarımdan pişman olma endişesi içerisindeyim. Zehirli bir hastalık bu. Ama hiç böyle acı veren değil, korku veren cinsinden. Hani yavaş yavaş öldüren değil de , yavaş yavaş can vereninden.

Korkun olur ya , ölüm korkusu. İşte benim korkum da seni kaybetme korkusu. Bu suskunluklarımın tek açıklaması bu. Bende sen hastalığı var. Buda bende sen korkusu doğuruyor. Çektiğim acılar, senden kaçışlarım, konuşamamamın sebebi bu. Yorgun bir yürek taşıyorum bedenimde. Yarısı seni , yarısı korkunu taşıyor. Bir çift göz taşıyorum. Biri senin gelişini gösterirken, biri gidişini gösteriyor. Biri gülüşünü gösterirken, biri ağlayıp uzaklaştığını. Ve bir çocuk var içimde. Ağlarken güneş doğuyor gözlerinde. Anla işte, sen korkusuyla güne gözlerini açan bir çocuk var bu adamın içinde.
İslam KARAGÖZ

Durgunluk o kadar derin ki. Ama huzurluyum artık. Hayatımda vermem gereken zor sınavlar oldu. Şimdi yavaş yavaş düzen kurmaya çalışıyorum. Bunun içinde zaman gerek. Oluyor durgunluk. Çünkü ; sadece geçmişe üzüntüm var.

Hızlı okuma var sende de sanırım.

Hissşyat vermek önemli. Veriyorsam yüreğimi döküyorum demektir. Zaten mesele bu ya. Yazıyorsan yüreğinde olanı oraya dökmek. Çünkü okuyan kişi derinden hissetmeli. Bana böyle öğretildi. Okuyan yaşasın denildi.

O bende de var. Bayadır okumam. Ama hızlı okur , hızlı yazar ve hızlı düşünürüm.

İnsan hissetmedikten sonra hatırlayamaz ki. Sadece okumuş olur. İnsan anlamıyorsa veya anlam çıkarmıyorsa okuduğunun ona katkısı nedir ki.

Bak şu an bir şey olmuş ve ben ne olduğunu bilmiyorum. Kadınsın sen anlam çıkarabilir misin. Burada saygı duyduğum bir kaç kişiden biri olan biri az önce beni engellemiş. Ve ne bir yazışma oldu , ne bir kötü söz ne de başka bir şey. Hatta ricası üzerine sorularına gittim. Şimdi öyle bakınırken engrl yediğimi fark ettim. Ve sebep ne hiçbir fikrim yok. Ne düşünmem gerek.

Hani şöyle söyleyeyim. Ben pek burada fazla durmam. Malum burada pek akli selim insan yok. Ama onunla iletişim oldu saygımı kazandı değerli de oldu. Hani saygımı kazanmış biri değerlidir. Ama şu kaç gündür iletişim bile kurmamışım. Bir anda engel yemek anlam vermedim bu duruma. Hani kötü söz etsem veya kalp kırssm veya herhangi bir şey olsa anlarım da. İletişim kurmamışım. O yüzden mantığım suskun kaldı.

Yani söylemek ayıp değil. Ama şaşırdım gerçekten. Yani aklımın ucundan geçmezdi. Tuhaf bir durum resmen.

Durgunluğuma durgunluk eklendi. Mantığıma sığmayan şey beni kırıyor.

Yok ger ekten ben şuna üzülüyorum. Burada 16 k insanı dinledim. Psikolog değilim ama dinledim anladım ve hep yardımcı olmaya çalıştım. Kimi insanla da sohbet ettim güldük geçtik. Kimseye çizdiğim de aşmadım. Hani arkadaşlık neyse en fazla o. Ama birde samimi olduğum sohbet ettiğim saygı duyduğum toplasan 3-5 insan vardır. Onlardan birinin böyle yapması ona karşı saygımı zedeledi.

Bakalım vardır belki bir açıklama. Çünkü bütün takipleri bırakmış. Bilmiyorum. Ben iyi olmayan birine saygı duymam. O iyi birisiydi. Ama bu hareketiyle güvenimi zedeledi. Ben zor güveniyorum insanlara. Mesela sende şey var mı bilmem. Her insanın belli kurduğu kelimeler ve bunların bağı vardır. İnsan kendini ne kadar anlatsa da o kelimeler doğruyu anlatır. Bu yüzden ben kolayca insanı anlayabiliyorum. Oda işte iyiydi saftı hani kötü niyetli biri değildi. Sadece fazla duygussldı. Eminim ki şu an çok duygusal ki böyle bir şey yaptı.

Güven konusu öyle hemen olmaz , olamaz. Zamana bırakmalı. Ve kişiyle konuşurken konuşmaya bakmalı. Mesela takıntılı insan takıntılı olduğunu gösterir ve konuşması rahatsızlık verir. Keza sohbeti bilgi dahilinde değilse ve farklı yere çekmeye çalışıyorsa oda niyetini açık eder ve güven vermez. Güven kısa sürede öyle kolay kazanılmaz. Bunun için zaman gerekli. Kişi ancak kendini öyle gösterir. Zaten dediğim gibi insanın kullandığı kelime cümle ve konuştuğu konu onu gösterir.

Neyse çok teşekkür ederim. Seninde vaktini aldım. Dinlediğin için ve yardımcı olmaya çalıştığın için teşekkür ederim. Sağlıcakla kal hayırlı geceler 🤲

🤲