Yazar olmak istiyorum?

Bunun için basmaya gerek yok, internetten yayınlayabilirsiniz.

WhatPad olabilir mesela.

Satış yapmak ve gelir elde etmek istiyorsanız olabilir. Ancak 38 sayfa pek uygun değil bunun için bence.

Çok kişiye ulaşmanın en etkili yolu internet. Hatta bir blog oluşturup başka yazılarınızı da sürekli yayınlayabilirsiniz. İlla basmak isterseniz bu biraz maliyetli olabilir ve adet arttıkça maliyet de artacaktır. 200 ve üzeri sayfa daha anamlı oluyor baskı için ama tabi sayfa sayısı da ayrıca maliyet artırır.

İnsanlar genel olarak okumazlar, bu kesin.

Bazı denemelerim oluyor arada, ama kendim için yazıyorum ben daha çok. Anı niteliğinde.

Günlükten ziyade konu temelli düşüncelerimi kaleme alıyorum. Çoğunlukla kendi psikolojimi analiz etmeye çalışıyorum.

Kişisel gelişimim için faydalı oluyor. İrade ve yetenek geliştirme açısından faydalı buluyorum.

Sabrımı geliştirdim, oldukça. Gerginliğimi azalttım. İnsan ilişkilerinde tamamen içe kapanık olmak gibi bir durumdan kurtulmayı başardım. Başlıcaları bunlar. Pozitif düşünceye yönelim, insana saygı, empati gibi ek özellikler de yan faydaları. :)

Teşekkür ederim. Her çözüm ihtiyaçtan doğar. Bazı ihtiyaçlarım için başlamıştım, sonra kartopu etkisi ile genişledi. Çok başarılı olamasam da hayatımda olumlu çok etki oluştu. Bu da devam ettirmem için ilave motivasyon sağladı.

Bende işleyiş pek öyle değil. Zaten içime sinmeyen şeylere yönelimim olmuyor. Haliyle başladığım şeyi bırakmam da pek olası olmuyor. Biraz da hırs yaptım, psikolojik yoksunluk çok çekmiştim.

Rahatsızlık olduğunu sonradan öğrendim. Psikolog imkanım yoktu tabi o zamana kadar. Kendi kendimi tedavi etmişim farkında olmadan.

Tek derdim yaşadığım zorlukları aşmaktı. Bir de biraz şanslıydım sanırım. Internet benim için çok faydalı bir bilgi kaynağı oldu. Zaten yazılım alanında kendimi geliştirmem de bu sayede olabildi.

C# değil, fullstack dediğimiz çok yönlü yazılımcıyım ben. Veritabanından ara yüz tasarımına kadar yeteneklerim dahilinde. :) Rahatsızlığım aşırı içe kapanık ve utangaçlıktı. Herhangi bir şey söylendiğinde ne olursa olsun ter içinde kalıyordum.

Ben bu sorunu ancak 30'larımın başında çözebildim.

Şu an 47 yaşındayım. Hayata şanssız başlayanlardanım. Köyde büyüdüm, şehir gördüğümde ergenliğe yeni girmiştim. Köyün en tahsilli insanı olduğumu da düşünürsek bana benden başka faydası olacak kimse yoktu etrafımda diyebiliriz. Maddi zorlukları saymıyorum bile.

Evlendiğimde sorun ortadan kalkmıştı. Pek arkadaşım olmadı o dönemde. Malum kimse ucube gib gördüğü kişilerle arkadaşlık kurmazdı. Sonra boşandım, travmalarım geri döner diye endişelenmeme sebep oldu ama korktuğum olmadı.

Hiç ilaç kullanmadım. İlaçları pek sevmem, gerek de olmadı zaten.

Hiç benlik değil. Alkol bile çok nadir kullanırım. Zihnimin açık olmasını seviyorum. Uyuşmak bana göre değil.

Burçla alakalı olduğunu sanmıyorum :) Ama yine de söyleyeyim, burcum başak.

Yani, olabilir. Planlı ve sabırlı olmak en sevdiğim özelliğim olabilir.

Bende gereğinden çok.

Bilmiyorum, muhtemelen küçüklükten kalma. En ufak bir şey için uzun bekleyişlerle büyüyünce sabır yüklemesi oluyor büyük ihtimalle.

Belki kendinizi geliştirebilirsiniz. Bunun için çabalamak işe yarayabilir.

Zaman alan şeyler bular. Sabırsızlığı yenmek için sabır lazım. Sabır alıştırmaları yapmak faydalı olabilir. Çok istediğiniz bir şeyi ertelemek veya bekletmek gibi alıştırmalar belki bir işe yarayabilir.

Ömür her şartta geçecek. Nasıl geçeceğine yön verebilmek önemli olan kısmı.

Hayır, bu sabır dediğimiz şey temelde beklemek değil. :) Zamanlamayı ayarlamak aslında. Zira bazı şeyler için erken harekete geçmek olumsuz sonuçlar elde etmek demektir.

Bunun net bir açıklaması yok. Ama bir şekilde oluyor.

Denemekte fayda var.

Özel bir durum yok, ben genel olarak az uyurum.

4-5 saat ortalamaa.

Çok hareketli bir hayatım yok, yetiyor.

Annelerindeler. Çocuklar annesiz bırakılmamalı.

8 ve 12

Yakınız zaten, uzak kalamayız. :)

Evlat sonuçta, insan parçasından ayrı kalamaz.

İstanbul, siz?

Evet, Kurtköy tarafları.

Siz de Anadolu sanırım.

Aynı havayı soluyoruz öyle ya da böyle. :)

Her yerde güzel denebilecek yerler var. Ben pek sevmiyorum buraları, şimdilik buralarda olmaya devam.

Sabır :) Doğru zamanı gelince çok daha farklı yerlerde yaşayabilirim.