Kütüphaneler ve bazı belgeler yok edilmeseydi, insanlık biraz daha gelişebilir miydi?

Onlar da her devirde farklı zorluklar, meşakkatler, sıkıntılar yaşadılar. Geçmişteki zorluklar bugün deneyimlediklerimizden çok daha zordu ve yine de insanlar bizden daha güçlü, daha uzun, daha zengin ve daha bilgiliydi. Ama yine de şu anda deneyimlediğimiz her şeyi deneyimlediler. Bu konuda, ortaya çıkan kötülüklerin üstesinden gelmemizi mümkün kılan şeyleri ışıkla açıklayan güzel hikayelerimiz zaten var. İnsanların zihinleri eskiden tefekkürdeydi, sorunları çözme isteği vardı, ne büyük sayılarda ne ekranlarda ve hatta yapay zekada şu an bir zaafiyet yoktu.

İnsanlar günümüzde içine düştüğümüz tatlı illüzyonların içinde değil, pratikliğin peşindeydiler ve gerçek ve somut olanda yaşamayı tercih ediyorlardı.

Bu, başka türlü bir yanılsamanın, bozulmanın, sapmanın, hatta başkalarından daha uyanık olan insanların olmadığı anlamına gelmiyor. Tutkular insanı yaratır, yürümek için yaşayanlar vardır ve bu dünyanın zevkleri için yaşayan ve bunun geçici olduğunu unutanlar vardır.

Ayrıca mali sıkıntılar krizlerden veya yokluktan kaynaklanmıyor; bu, bu düzensizliği ve aldatıcı yokluğu insanları ve malları köleleştirmenin bir aracı olarak gören bir seçkinci kesimin hesapladığı ve arzuladığı bir kaostur. İnsan para kazanmak için koşmaya zorlanıyor, ama insanlara fiyatların arttığı ve bu tüketim toplumunun kölesi olmadan para kazanılamayacağı inandırılarak geçim kaynakları kısıtlanıyor ve zihinsel engeller yaratılıyor.

Yakında oksijen barlarıyla veya kliniklerde terapi adı altında uyguladıkları oksijen tedavileriyle soluduğumuz havanın parasını bize ödetecekler.

Işık her insanın içindedir, ancak insan bu ışığı bulmadan önce, bilinçsizce taktığı maskeleri kırmalı ve gerçeği sislendiren ve dışarıdan gelecek ışığı bekleyen herkesin üzerine zehirli dumanını salan bu toplumun taktığı maskelerin iki katını yok etmelidir. Işığı iletmek istemeden önce, önce kendi içinizde bir temizlik yapıp, ışığınızı bulmalı ve onu diğer kaynağa bağlamalısınız.

temellere geri dönmeliyiz
Peki günümüzde bu dijital matrisin dışına çıkmaya cesaret eden var mı: Elon Musk beyne yerleştirilecek çipler hazırlıyor, bu gerçekten ciddi bir şey mi? Ya da ortadan kaldırıldığı iddia edilen kölelik, sadece uykuda kalmış ve alternatif biçimler alarak kökenlerine dönmüş, ancak bunun tersi teknolojiyle olmuştur.
Dünya dijital ve sosyal ağlara düşkün, her şey internet üzerinden yürüyor, bize transhümanizm ve ilerleme anlatılıyor, ben sadece yapay zekanın çobanını izleyen koyunların, artırılmış gerçeklik başlığının, artık kaynak sağlamayan ama insanların zihinlerini ve kalplerini boşaltan internetin olduğu toplumda, tekil, bilinçli ve etkilenemez bir birey olmanın sorun haline geleceği uzun vadeli bir köleleştirme planı görüyorum, her şey cazip olması gereken bu karışımda illüzyon ama beyinlerine yerleştirmek istediğimiz çipten kurtulabilecekler mi? Para, elinizde para taşımadan zengin olduğunuz söylenen kripto paralar gibi elektronik veri haline gelecek, size bir kimlik verilecek ama bundan sonra dijital olarak var olacaksınız ama sanal dünyada maddesel olarak değil, her şey artık maddi olmaktan çıktı, çevrimiçi satın alıyoruz, çevrimiçi satıyoruz, bazen yemeklerimizi çevrimiçi sipariş ediyoruz, sanal arkadaşlarımız oluyor, dijital kitaplar okuyoruz, sanal olarak birbirimizi seviyoruz; Bu ne biçim organize sirk? Gerçek hayat hala var mı? İnsanlar hala gerçek mi :) Hadi, bu saçmalıkları bırakıp gerçeğe dönelim. Yalnız, bilinçli ve uyanık bir insan bile kalabalıkla birlikte zehirli çeşmeden su içmektense çölde tek başına yürümeyi tercih eder.

İşte tam da bu yanlıştır: Yalnızlığın bizi kırdığına inandırılıyoruz; kaos olduğunda ve durum sağlıklı olmadığında yalnızlık bizim gücümüzdür. Yalnızlık, daha iyi olana geri dönmek için bir çare olduğunda, toplumun dertlerine çaredir, covid sınavını yaşadık, izole bir şekilde, yalnız kendimizle yüzleşerek yaşamaya zorlandık ve nasıl direnç yaratacağımızı biliyoruz. Bu sınav, tüm sertliğine ve soğukluğuna rağmen, içimizdeki kaynakları bize gösterdi ve neler başarabileceğimizi gözler önüne serdi. Öze dönmek, kendine ihanet etmek değil, sağlam ve güvenilir olana dönmek, dünyayı berrak bir şekilde görmek, neyin gerekli neyin gereksiz olduğunu görmektir. Grup ve topluluk, verilecek ve alınacak sağlıklı şeyler olduğunda iyidir, ancak kişinin özünü kırdığı andan itibaren yalnızlık daha tercih edilir. Etkinlikten önce konumlandırmayı her zaman görmelisiniz. Anlaşılmamak başlangıçta bir yüktür ama sonradan güçlenince bunu bir nimet olarak görürsünüz. Anlaşılmamak, kişinin doğru ve uyumlu olduğunu hissettiği düşünce veya duyguyu değiştirmez. Yalnız ve kırık olmak, birinin etrafı insanlarla çevrili ve dolu olduğunda da mümkündür, bir kişiyi kırık veya üzgün yapan sosyal durumu değildir, birçok insanın etrafında insanlar vardır ama onlar kötü veya kırık ve üzgündür ve birçok insan kendileriyle yalnız yaşar ve çok mutlu ve huzurludur. Önemli olan kendin olmayı bilmek, kendini tanımak, anlamak ve konumlandırmaktır. İnsanların başkalarıyla birlikte olmadan önce kendi içlerine dönüp kendilerini onarmaları gerekir. Üzülmemek, kırılmamak için tek başınıza da olsanız mutlu olmanız, başkalarıyla da mutlu olmanız, duruma göre bir grup içinde veya tek başınıza yaşamanız gerekir ama yanılmayın, üzülmek ve kırılmak içimizden gelir, ister yalnız olalım ister başkalarıyla çevrili olalım; yaralarımızı iyileştirmemiz gerekir.

Her şeyden önce sağlıklı ve sağlam dengeyi savunuyorum Eğer her durumda güçlü kalabilirsek her şeyi deneyimleyebiliriz. Empatik ve insani bir tarafa her zaman ihtiyacımız var, ancak başkalarının kendilerini güçlendirmelerine yardımcı olmamız gerekiyorsa, bizi iyi bir ışıkta görsünler veya görmesinler, onları bu dayanıklılığa getirmemiz gerekiyor, çünkü başkalarıyla uzun vadede ilerlemek istiyorsak, onları duygu ve düşünceleri birbirine ören ve gücümüzü öldüren bu matristen çıkarmamız gerekiyor. Alalh bizi korusun

Allah bu yolu hepimize kolaylaştırsın ve bizi daha iyi kılacak yolda yürüme azmimizi artırsın.

Söylenmeyeni söylemeyi severiss😂