Şiir yazmak hafızayı güçlendirir mi?

Şiirin duygusal kütüphanemizi zenginleştirdiğini, mantık oyunlarıyla hafızanın zenginleştiğini düşünüyorum; zekamızı çalıştırmamız gereken ama edindiğimiz ve tekrar öğrendiklerimizle bağlantıları ve sinirsel bağlantıları yeniden yaratmamız gereken oyunlarda. Şiir, insanın sözel ve duygusal hafızasını keskinleştirmenin iyi bir yoludur ama mutlaka daha iyi bir pratik hafıza sağlamaz; ben şiirin insanı beslediğini düşünüyorum çünkü şiir, insanın yazma sanatında kendini aşmasını ve algıladığı güzelliği veya savunduğu fikirleri aktarmasını sağlar, aynı zamanda eğlencelidir, büyük duygular aktarır, yazarının iç dünyasını başkalarıyla paylaşır ve ilham verir. Şekillenen bütün bir dünyadır ve tatlı bir yazılı melodi, asırlar boyunca varlığıyla hafızayı gösterebilir veya şiirler okuyanların, yaşanmış veya hissedilmiş anları hatırlayanların gömülü hafızasını yeniden bağlayan bir nesne olabilir. Şiirin zamanı ve mekanı yoktur ve ona olan duyarlılığımız hafızadan ötedir; içimizde açılan ve yeteneklerimizi, duygusal güçlerimizi ortaya çıkaran bir kapıdır.

Olabilir