Eşinizin yazdığı kitabı size ithaf etmesi hoşunuza gider miydi?

Bence çok tatlı bir detay. Soruyu görünce ilk yazarların romantizmi diye düşündüm ama detaydaki yazılar başka bir düşünceyi getirdi: Bilim adamları da kitap yazabilir, makaleler de yazı sonuçta. Romantik olması veya duygu aşılaması gerekmiyor sonuçta. İnsan duygusal bir varlık, tek başına bir şeyler başarması tabi ki mümkün. Ama seni destekleyen, moral veren bir çevren olursa yükselişin de kaçınılmaz olur. Bu konuda katılıyorum eşine değer veren ve kitaplarını armağan eden bütün isimlere.

Bu, o erkeklerin o kadınların hayatını gaspettiğinin somut bir örneğidir.

Kadın evlenir ve kendi hayatı biter bizim ülkede. Artık eşinin karısı, çocuklarının anası olur. Hep başkaları için yaşar.

Öldüğünde bile ya kocasının karısı olarak, ya babasının kızı olarak anılır..

Erkekler bu tarz davranışlarla vijdan mastürbasyonu yapıyorlar.

Aksi olsaydı o erkeklerin adının yanında o kadınların da ismi yazardı, teşekkür kısmında değil..

kesinlikle hosuma giderdi. sanırım borclar hukuku hocası fikret eren de her kitabini vefat eden esi fatma eren'e ithaf ediyordu. belki erkek esler akademik calismalarla ugrasirken, kadin esler de evde cocuklarla ugrasarak aslinda eslerinin akademik hayatina katkida bulunuyorlar. veya ailelerine ithaf ediyorlar, kendilerinin o konuma gelmelerinde maddi ve manevi destekci olduklari icin. hos bisey

Hoş tabi ama şeyi hatırlatıyor. Marie Curie’e “ Nobel ödüllü biri ile evli olmak nasıl bir şey?” diye soruyorlar o da “bilmem , eşime sorun “ diyor. Yani benim yazdıgım kitapta onun adı geçse daha iyi , kendi yaptığım işte bir sevgiliye değinmek daha çok hoşuma gider.