Aşkın valsi ve serbest düşüşün taklası Nazım Hikmet'in alamet-i farikası mıdır?

Derinliğin zaman çizelgesi yoktur :)

bu çok varoluşsal bir cevap, bunu da bir konu haline getirebiliriz

Bilincimde yaşayan bir ağaç mıyım, besleyici toprağa kök salarak çevremi araştıran bir çalı mıyım yoksa beni çevreleyen ve kendimi özgür ve canlı hissetmemi sağlayan hava ve dalgalara bağlı ve duyarlı bir dala sahip yapraklı bir varlık mıyım? Çevremi algılayışımda köklerimle mi yoksa yapraklarımla mı varım? Parkta boğulan bir adam olmak ya da olmamak :)

nazim hi̇kmet'i̇n şi̇i̇ri̇
aşağıdaki gibi başlar
Denize batmışım ve bulutlar başımın üstünde köpürüyor
Gülhane'nin bahçesinde ben bir ceviz ağacıyım
Budanmış yaşlı bir ceviz ağacı, vücudum yara izleriyle kaplı
Kimse bilmiyor, sen değil, polis bile.

Gülhane'nin bahçesinde, şimdi bir ceviz ağacıyım
Ve tüm yapraklarım suyun dibindeki balıklar gibi titriyor
Ve ipek mendiller gibi, yapraklarım titriyor Kökleriyle ya da havayla temas halindeki yapraklarıyla yaşayan ağaca yaptığım göndermelerle olan bağlantıyı anlamadınız mı?

Şiirin başlangıcının köklülük ve bilincin algısal yaprakları arasında varoluşsal bir sorgulamayı ele aldığını, daha sonra ruhun derinliklerindeki aşkı ele aldığını, bir değişimde bazen daha soyut derinliklere doğru gitmeye çalışmanız gerektiğini anladığınızı söyledim, sanırım beni yanlış anladınız.

ama ruhlar, sesler ve hayatlar sadece bir fotoğrafta değil, kelimelerde yankılandığına göre ve bazı şeylerin, bazı duyguların ya da bazı anların en derin halleriyle ancak sanat tarafından yakalanabileceği fikrine göre, nazım hikmet'ten alıntıladığınız şiirde bir aşklar valsi ve tehlikeli bir sıçrayış olduğunu nasıl tanımlayabilirsiniz?