Ne güzel şiirler vardı eskiden şimdi böyle güzel yazanlar olmuyor?

Merhabalar
Ah evet eskiden ne kadar güzel eserler çıkıyordu, aslında şimdi de çok başarılı kalemlerimiz var. Ama biz eskiye neden bu kadar iç çekiyoruz biliyor musunuz;
Bunun başlıca nedenlerinden biri olan edebiyat derslerinde genellikle eski dönem edebiyatlarını ve yazarlarını öğrenmekteyiz.
Bir diğer faktör ise dönem; dönemsel değişiklikler özellikle edebiyatımızın değişimini çok etkilemiştir. Günümüz çağında genellikle sürrealizm konuşu işlenirken, eski dönemlerde bütün konular ele alınıp eserler hayat bulmuştur.
Tabi okuyucuların zevkleri, kişilikleri ve karakterleri değiştiği sürece edebiyat şekil almaktadır. Biz tabiki bu durumun en büyük etkeni olarak aslında kendimizi ve kucuklerimizi görmemiz gerekmektedir.
Bana göre şiir deyince aklıma direk aruz ölçüsü gelmektedir. Ama artık ölçü kullanımı, kafiye ve uyak kullanımı da azalmıştır. Şimdiki şairlerimiz serbest hece ölçüsünü benimsemiş daha kolay eserler çıkarmaya başlamıştır.

Aruz ölçüsü dediğim andan itibaren aklıma Hüseyin Nihal ATSIZ gelmiştir, Hüseyin Nihal ATSIZ bana göre aruzu en güzel yorumlayan şaheser insanlardan biridir.
Şu eseri ile sözlerimi bitirmek isterim;
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu


Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse

Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

İçimdeki istekli devi rüzgârlara attım
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım

Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin