Birlikte hikaye yazalım mı?

... Çocuğun gözlerine ak inmiști.. Ve gözlerindeki yașlar bir petrol kadar siyah sıvılar akıyordu yanağına.. Korkuyla geriye bir adım attım, ve çığlık atamadan, çocuk kafasını sert bir şekilde bana döndürdü! Boğuk bir sesle bana şunları söyledi, bir pazar akşamı arkadaşlarınla bardan çıkmış sarhoş araba kullandığını hatırlıyor musun? Ben marketten eve giderken arabanla o kadar hızlı geldin ki üzerime kaçacak fırsatı vermemiștin bana.

Bunları duyunca, sırtımdan soğuk terler akmaya başlamıştı.. Kaçmaya çalışıyorum ama bedenim kas katı kesilmiș boğazım düğümlenmiș tek bir kelime edemiyordum..

Çocuk oturduğu yerden kalkıp bana dik dik baktı ve şunları söyledi, Sen beni o gece öl*drüp bıraktın! Sen yaşamayı hak etmiyorsunn Eva! Sesk öyle tiz ve korkutucuydu ki kalbim yerinden fırlicakmıș gibi atıyordu.
Yapabildiğim tek şey göz yaşı dökmekti. Yalvaran bakıșlarım zerre umrunda değildi..

Bir an bacaklarım boșaldı ve kendimi sırt üstü yerde buldum
Kafamı hareket ettiremiyorum, ve o çocuk baş ucuma gelip yüzünü bana dikti sanki yüzüne bakmamı zorlar gibi bir bakış.. Gözlerine baktığımda acıdan mahvoluylordum gözleri azap gibiydi.. Ve gözlerimde yoğun bir sıvı geliyordu kan gibi, bir an çene kaslarımı hissettim ve acıdan çığlık attım! Ağzımda siyah sıvı kusmaya başladım. Bi süre sonra o sıvıdan boğulmaya başladım ve kaza yaptığım çocuğun hayaleti benim sonumu getirmiști..

(ben bir yazar değilim arkadaşlar yazar olsaydım da sanırım korku tarzı şeyler yazardım. Buraya kadar okuduğunuz için teşekkürler 🤍)

Çocuğun avuçlarının içinde kanadı yaralı bir güvercin vardı. Çocuğu, elinden tutup eczaneye götürdüm ve eczaneden satın aldığım malzemelerle güvercinin kanadını temizleyip sardım. Daha sonra çocuğa: "Bu güvercine iyi bak. Ben, şu mavi renkli apartmanın 4. katında oturuyorum. Bir sorun olursa, ailenden izin alıp bana gelebilirsin." diyerek işaret parmağımla köşedeki 5 katlı, duvarlarını sarmaşık gülleri sarmış olan mavi renkli apartmanı işaret ettim. Çocuğun yüzünde bir gülümseme oluştu ve bana teşekkür ederek, oradan ayrıldı. Birkaç gün sonra çocuk, annesiyle beraber yanıma geldi. Elinde, kanadı iyileşmiş olan güvercini tutuyordu. Çocuk, etrafına mutlu gülücükler saçıyordu. Bu durum, içimi ısıtmıştı ve beni de çok mutlu etmişti. Üçümüz beraber dışarı çıkıp güvercini doğaya saldık ve arkasından el salladık. Ardından, çocuğun annesiyle tanıştım. Şu anda o çocukla ve annesiyle güzel bir dostluğumuz var.