Martin Eden okuyan var mı?

50. Sayfadayım ve nedense çok fena ağlama tuttu beni. Duygularımı nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum. Mutluluk bir adım kadar yakınımızda aslında, her şeyin cevabı olacak bir mutluluk. Lakin bir şekilde ya insanın kendisinde, ya karşısındakinde, ya çevredeki insanlardan bir şekilde prüz çıkıyor. Hiç bir şeye doğru düzgün sarılamıyorsun. En büyük korkum sanırım pişman ölmek. Hasta öleyim, yalnız öleyim ama pişman olmayayım. Sizde hep benim gibi, her seferinde yanlış yolumu seçtiniz. Neyse arkadaşlar bir şey yazmanıza gerek yok. Ani bir yükseliş benimkisi.