Kendinize mektup yazar mısınız?

Bir ara hep yazıyordum ama kendime değil. Hatta pek mektup tadında da değildi günlüğe dönüştüğünü fark edince bıraktım. İleride evleneceğim insana bişiler yazıyordum sonra vazgeçtim. Çünkü bir tane, kalpten sözlerini ettiğin bişi yazmak yeterli. Bir daha bir daha yapınca önemini yitiriyor. Ama kendime hiç yazmadım. Belki yazmaya değer bulmadığımdan, belki kafamda tanımıyorum bile algısı çizdiğimden belki de ne yazacağımı bilmediğimden. Ama yazacağım hatta şimdi -şimdi dediysem de uyumadan önce işte- kendime vaktimi kendime ayırıp ruhuma kulak vereceğim. Tabi bu kez aynı hatayı yapıp burada paylaşmıcam, bazı şeyler saklı kalmalı

Aslında burada bıraktığım her görüşte kendime mektuplar yazıyorum, belki de bundandır yorumumu yoruma kapatmam, kendimle konuşuyorum aslında, kendime yazıyorum bıraktığım görüşlerde. Yine bir gün kendimi stalklarken, okurken kendimi duygulandım, ağladım, ağlayacaktım, buruklaştım, hissettim kendimi okurken, yazdıkça keşfediyorum kendimi yeniden yine.