Annem "kitaba vereceğin paraya çeyizini düzeyim" diyor, haklı mı?

Tabii ki haksız, hem en güzel çeyiz kitaplardır, kitaptan âlâ çeyiz mi var, kitap en güzel yatırımdır, en iyi dosttur, tabii ki her kitap okunmamalı, ah benim hayalim evimin bir odasını kütüphane yapmak, insanlara yer vermiyorum hayatımda lakin kitaplarıma yer veririm, onlar benim her şeyim, bebeklerim, çeyiz biriktirmek nedir yahu, evde fuzuli yer kaplıyor, zamanı gelince alınır her şey lakin kitaplar öyle mi, kitaplar asla yer kaplamaz, bulundukları her yeri güzelleştirir, anlam katar, insan kütüphaneye girdiği vakit gözleri yorulmaz, huzur bulur, kitap dolu bir ortam insana huzur verir, öylesine çok seviyorum ki kitapları lakin öylesine değil :D (Özdemir Asaf'ın sözünden esinlendim) Çeyiz diye alınan her şey gün gelir bozulur lakin kitaplar asla bozulmaz, şarjı bitmez, son kullanma tarihi yoktur, bana kitap hediye edilmesi tüm hediyelerden âlâdır benim için, ben her yere müsade isteyerek girerim lakin sadece kitaplığı olan evlere müsade istemeden girerim, şöyle bir bakarım o kitaplığın sahibi hangi kitapları okuyor diye, benimle aynı kitapları okumuş mu diye, ah okula dahi giderken dolmuşa binmezdim, yürürdüm kitap almak için, harçlıklarımı biriktirir kitap alırdım, eniştem kuzenime "bu kitabı oku, sana para vereceğim"demişti, tabii kuzenim okumadı, yahu ne babalar var, ben kitap almak için harçlıklarımı biriktiriyorum, yol yürüyorum, adam kızı okusun diye üstüne para veriyor, yahu insan parayı almak için okur :D O kitabı ben okumuştum kuzenimden alıp, nasıl da güzel kitaptı, sıkıcı da değildi yani, kuzenim benim babamın kızı olmalıymış, ben de eniştemin kızı, olması gereken buydu aslında :D Böyle işler de bir terslik oluyor çoğu zaman. İyi ki kitaplar var, en güzel çeyizdir kitaplar, hayat boyu seninle olan, seni asla terketmeyen en güzel çeyiz.