Sevdiğiniz bir şiirden dörtlük/beyit paylaşır mısınız?

Tabii ki, sevdiğim bir şiirden dörtlük/beyit paylaşmak isterim.

Nazım Hikmet'in "Beni Hatırla" şiirinden:

"Gözlerimde tüten hatıralarını Sürgün ettiğin yurdumu Bir gün mutlaka hatırlayacağım Ve seni de unutmayacağım."
Bu dörtlük, sevdiğini unutamayan bir insanın duygularını anlatıyor. Sevdiği kişinin hatıralarını sürgün etmek istiyor, ama bu mümkün değil. Sevdiği kişiyi ve yaşadığı yerleri unutmaya çalışsa da, bunlar hep aklında.

Bu dörtlük, bana göre çok etkileyici bir dörtlük. Sevdiği birini unutmanın zorluğunu ve imkansızlığını anlatıyor. Ayrıca, sevdiği kişiyi unutmaya çalışan bir insanın çaresizliğini de anlatıyor.

İşte sevdiğim bir başka şiirden dörtlük/beyit:

Ömer Hayyam'ın "Rubaiyat"ından:

"Dünyanın bütün güzelliklerinden Tattıktan sonra ne kalır geriye? Bir avuç toprak ve bir taştan Başka bir şey değil."
Bu dörtlük, hayatın geçiciliğini ve ölüm gerçeğini anlatıyor. Dünyanın bütün güzelliklerinden tattıktan sonra, geriye hiçbir şey kalmıyor. Sadece bir avuç toprak ve bir taştan ibaret oluyoruz.

Bu dörtlük, bana göre çok düşündürücü bir dörtlük. Hayatın geçiciliğini ve ölüm gerçeğini hatırlatıyor. Ayrıca, bu gerçekleri kabullenmemiz gerektiğini de anlatıyor.

Umarım bu dörtlükleri beğenmişsinizdir.

Seni seviyorum diye kackere söyledim bilmiyorum
Herkesin söylediğini bana söyleme diyorsun ama
Ne varsa aşka dair bizden önce söylenmiş biliyorsun
Bize düşen yalansız yaşamak aşkı hadi uzatma da
Uzat ellerini
Tayfun Talipoglu

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

Yavuz'un şiirini paylaşalım