Kendi yazdığınız bir şiiri bırakır mısınız?

Bu şiiri seviyorum

Bir zamanlar aşkla doldum, Kalbimde huzur, coşku buldum. Gözlerinde güneş açtı, Bir rüya gibi gülüşünle tanıştım.

Aşkın dansı başladı o an, Kalbim ritim tuttu, dans etmeye başladı. Seninle birlikte gökyüzüne yükseldik, Rüzgarla dans ederken sevgiye doydu ruhum.

Bir el ele tutuştuk, Aşkın ateşiyle yanıp tutuştuk. Birlikte yıldızlara dokunduk, Unutulmaz bir aşk hikayesi yazdık.

Geceler boyu konuştuk, paylaştık, Düşlerimizi birbirimize anlattık. Birbirimizi tamamladık, güçlendik, Sevgiyle büyüyen bir bağ oluşturduk.

Aşkın sıcaklığı içimizi ısıttı, Korkuları, endişeleri savurdu. Hayata anlam kattı, umut verdi, Birlikte her engeli aşabileceğimize inandırdı.

Her gün yeni bir macera yaşadık, Birlikte aşkın sınırlarını keşfettik. Düşlerimize kanat takıp uçtuk, İçimizdeki çocuğu yeniden bulduk.

Aşkın dansı devam ediyor hâlâ, Kalplerimiz birlikte atıyor ahenkli bir seste. İçimizdeki aşk hiç solmuyor, Sevgiyle doldurduğumuz bir ömür süreceğiz.

Aşkla dans etmeye devam edelim, Sevgimizin ritmini hiç bozmayalım. Gökyüzünde yıldızlarla dans edelim, Aşkla dolu bir hayatı birlikte yaşayalım.

Gökyüzüne baktığımda yıldızlarla konuşurum, Onlara içimi döker, hayallerimi paylaşırım. Yalnızlık benim kucakladığım bir hazine, Kendimle baş başa kalmaktan hoşnut bir sevgili.

Gecelerin sessizliği içinde yürürüm, Kendime yabancılaşırım, anılarımla dans ederim. Bir masal diyarı gibi geçer hayatım, Yalnızlıkla dost olur, yolları birlikte aşarım.

Bazen hüzünlü bir melodiye bürünür yalnızlık, Gözyaşlarımı dinler, dertlerimi sarar sarmalar. Ama bazen de cesur bir savaşçı gibi hissederim, Yalnızlıkla birleşir, hayata meydan okurum.

Yalnızlık karanlık bir ormanda kaybolmak gibi, Bazen korkutucu, bazen de özgürlüğe açılan bir kapı. Bir adımda kendi varlığımı bulurum, Yalnızlıkla yürüdüğüm yolda kendimi tanırım.

Cehennemi koyuyor hasret kalbimin ortasına.
Hala ismini yazasım var dünyanın her noktasına.
Acı, hüzün, dert, çile, gözyaşı, dahası da,
Bir aşkın gelmiyor şu feleğimin sofrasına.

Kanatıyorum açtığın yaraları, ruhum bir hasta.
Sanki içimde ki çocuğu parçalamış bir aslan.
Yağmurları bir tek gözlerinde sevmesem de asla,
Senden başkası silmeyecek gözlerini birazdan.

Kurduğumuz o hayallerin artık hepsi kayıp..
Ne görebiliyorum gecede yıldızları, ne de ayı.
Bir yuva hayal et, kendine en güzel yeri ayır.
Sen zahmet etme ben demlerim çayı.

Her sabahı görüşümde dert benimle eğlenir.
Aşk sarhoş edince unutursun bildiğin yerleri.
Kollarımı kaybetsem de yine sana dokunur,
Düşersen kaldırır seni, gönlümün elleri.

Bir yangını vardır yazılan her sözün.
Yalnızca sen söndürürsün içimdeki közü.
Gözlerimi kaybetsem de yine seni görürüm.
Seni gösterir bana, yüreğimin gözü.

Ölüme bir adım yaklaşıyoruz, her yıl dönümünde.
Kader ağını örmüş, çözülesi yok bu düğümünde.
Ölsem de yine yanında olurum en mutlu gününde.
Bil ki, şiirlerim dans eder düğününde.

Demem o ki koparız birbirimizden bugün yarın.
Ölüm; anlamaz bugün yarın, gelip canı alır.
Bir haberle aniden üşürsün hiç üşümediğin kadar,
Her şey gider aşkım ama pişmanlık kalır.

Tayf

c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

https://www.edebiyatdefteri.com/