Kitap Kokulu Kadını Sevdiniz mi?

Arkadaşlar Kitap Kokulu Kadın başlıklı bir yazı kaleme aldım. Lütfen okuyup fikir, eleştiri, tavsiye paylaşır mısınız benimle. Kısa tutmaya çalıştım. Teşekkür ederim. Buyurun:

Kitap Kokulu Kadın

Kapıyı açtığımda karşımda loş bir ortam vardı. Huzur veren tam ayarında bir ışık ve bir de o muhteşem koku. Ciğerlerime dolmasıyla başımın dönmesi bir oldu. Bu çok sevdiğim ve çok iyi bildiğim üç ayrı kokunun mükemmel bir karışımıydı.

Kokunun ve loş ışığın içindeki koltukta elindeki kitabı okuyan bir kadın oturuyordu. Kitaba o kadar dalmıştı ki yanındaki koltuğa kadar gelip oturmamı duymamış, görmemişti. Gözümü ayırmadan onu seyrediyordum. Çevirdiği sayfaların tatlı hışırtısı haricinde çıt çıkmıyordu.

Arkasındaki raflarda en az bin kitap vardı. Kapıyı açtığımda beni benden alan kokunun bir kısmı bu kitaplara aitti. Burası buram buram kitap kokuyordu. Diğer koku ise kadından yayılıyordu. Parfümsüz, deodorantsız çok sıcak ve büyüleyici bir ten kokusu. Kadının kokusunun kitaplara; kitapların kokusunun kadına sindiğini rahatlıkla farkedebiliyordum. Kadının diğer yanındaki masada, kitabı ve kadının yüzünü aydınlatan, yandıkça kahve kokusu saçan bir mum vardı. Kahve kokusu da benim gibi başı dönmüş bir halde bi kadının kokusuna bi kitapların kokusuna karışıyor beni benden alıyordu.

Ah! Elindeki kitap hiç bitmeseydi, mum hiç sönmeseydi, kokular hiç kesilmeseydi, kitap kokulu kadın beni hiç farketmeseydi. Ve ben orada ihtiyarlasaydım.

SymrnaCity

Nazım A.