Arkadaşlar merhaba. Ben doğarken bacaklarım kalçadan sakatlandı.4 yaşıma kadar tedavi gördüm ve serbes yürüyemedim. Daha sonra iyileşmeye başladım. 3 yaşımdayken beşikten düştüm. Hafif beyin kanaması oldu ve travma aldım doğal olarak. Bacaklarımdaki travma yüzünden İyi top oynayamıyordum. Bu yüzden dışlanıyordum. Mahallede tüm çoçuklar oynarken ben onlara kenardan bakıyordum veya gidip kendi kendime oynuyordum. 8 yaşımdayken babam bisiklet aldı. Bisiklet sürmeyi çok severdim. Her sabah kalıp sürerdim yazları. Birde kitap okumaya hevesim vardı. Benim yaşıtlarım masal okuyamazken ben poem okuyordum.
Edebiyata hevesim vardı.9 yaşımdayken roman okuyordum. Orhan Kemalin "El kızı" romanını ailemden gizli okuyordum. Annem yakaladı. Azarladı beni. Roman yazmaya hevesim vardı. 10 yaşımdayken hikaye yazmıştım. Babamın eline geçmişti. O da çok kızmıştı. "Ne lan bu saçma sapan şeyler üniversiteyi kazanmazsan amelelik yapacaksin" diye bağırmıştı. Ondan sonra yazmayı bıraktım. Ve yazma isteğini bir sandığa koyup zihnimin derinliklerine ittim. İçimden bir ses bu sandığı artık çıkarma zamanının geldiğini söylüyor.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer