Şiirde Kesin Olmalı Dediğiniz Bir Özellik Var Mı?

Behzat yerine sen Kronos kullanabilirsin.

Bahayi-veş değilsin kabil-i feyz-ı safa sen de
Tekellüf ber-taraf ey hatır-ı naşad neylersin?

O derinlik yoksa sahi sen bilir misin ne olacak bu halim?

hoşça bak zatına kim, zübde-i alemsin sen,
merdum-u dide-i ekvan olan ademsin sen.

Aşık maşuka benzer asuman ile zemin, kim biri ağlayınca birisi handan olur.

Sâkiyâ mey sun ki bir gün lâlezâr elden gider
İrüşür fasl-ı hazan bâg ü bahâr elden gider

Her nice Zühd-ü salaha mail olur hatırım
Gördüğümce ol nigarı ihtiyar elden gider.

Şöyle hak oldum ki, ah etmeye havf eyler gönül
Lacerem bad-ı saba ile gubar elden gider.

Şirler bile pençe-i kahrımda olurken lerzan
Beni bir gözleri ahuya zebun ettin felek

Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek
Giryemi füzun eşkımı hun etti felek

Senin sürûrunu götürür sen ondan mesrûrsun
Ondan gelen zulmü, insâf gibi kabul edersin

Ya bana cevap ver, ya insâf et
Ya esbâb-ı şâdîden hâtıra ver

Sakın isteme sevdayı gam aşkta her an
Kim istedi sevdayı gamlı aşk ziyandır

Her ebrulu güzel elinde bir hançeri honriz
Her zülfü siyah yanında bir zehirli yılandır

Pîr-i muğân, sana seccadeyi şaraba boya derse, dediğini yap.
Çünkü yolcu sâlik konakların yolunu yordamını bilir

Saki, döndür kadehi, herkese sun, bana da ver.
Çünkü aşk, önce kolay göründü ama sonradan çok müşküller meydana geldi

Tanrım; bu güzel yüze vermişsin emek,
O sümbülü koklamak, saçın' ellemek.
Sonra da ona bakma, dersen, anlamı:
Dolu kadehi ters tut, hiç dökme demek!

Sevgili, seninle ben pergel gibiyiz:
İki başımız var, bir tek bedenimiz.
Ne kadar dönersem döneyim çevrende:
Er geç baş başa verecek değil miyiz?

Sen sofusun dinden dem vurursun
Banada dinsiz der durursun
Ben ne görüyorsam oyum
Peki sen ne görüyorsan o musun?

İçin temiz olmadıktan sonra
Hacı hoca olmuşsun, kaç para!
Hırka, tesbih, post, seccade güzel:
Ama Tanrı kanar mı bunlara?