Etkisinden çıkamadığınız bir roman söyler misiniz?

Kitabın ilk kısmı gerçekten aşırı ergenceydi. iki tane adam var aşırı havalı ve aşırı havalı şeyler yapıyorlar ve hayatta her şeyi görmüşler, hiçbir şeyi umursamıyorlar. 250 sayfa boyunca aynı şeyler tekrar etti. birçok yerde yeter bırakacam bu kitabı dedim. ama 'bu kadar insan aptal olamaz' diye düşündüm ve devam ettim. iyi ki de devam etmişim. 2. kısmı kitabı kurtardı. kinyas ve kayra'nın yolları daha ilgi çekiciydi. anladığım kadarıyla kayra nihilizmi kinyas varoluşçuluğu temsil ediyor. yazar taraf tutmamaya çalışarak ikisinin de düşüncelerini, yolunu çok güzel anlatmış. ve önümüze iki seçenek sunmuş kinyas'ın yolu mu yoksa kayra'nın yolu mu? ve bu ikilemi ben her zaman yaşıyorum. henüz bir iş sahibi değilim ve evli de değilim. o zamanlar gelene kadar da hep bu ikilemi yaşayacağım gibi. bazen kayra gibi her şeyin boş olduğunu düşünüyorum. hiçbir şey yok diye tekrarlıyorum ve bir an önce ölümün beni bulmasını istiyorum. bazen de kinyas gibi normal ve sıradan bir hayata özeniyorum ve o şekilde mutlu olabileceğimi düşünüyorum. hangisini seçeceğim bilemiyorum.
kitap bana bu ikilemimi tekrar hatırlattı. ve yer yer cok güzel tespitleri vardı. ilk kısmını okumaya dayanabilirseniz güzel bir kitap.

"çünkü onların oynadıkları oyun, günün üç saatini, içlerinde bağırıp çağıran anarşiste ayırıp geri kalan zamanında normal bir insan gibi yaşamaktan ibaret."

"çoşarlar insan hayatının değersizliğini anlatırken. ama daha sonra işkence gören bir teröristin haberi karşısında, en çelik hümanist kesilip insan halklarından dem vururlar. çelik hümanistler çelik kapı taktırırlar evlerine, adlarına methiyeler dizdikleri kaosun, devrimin geldiği gün kedilerine bir zarar gelmesin diye."

"dürüst olalım... dinler ve tanrılar. hepsi ben ölünceye kadar."

"bir zamanlar, absoult şişelerinin değişik modellerinin toplandığı bir katalog görmüştüm. ve dünyada kendine böylesi gereksiz işler yaratabilen insanlar varken neden bu denli işsizlik var, diye düşünmüştüm."

"sömürmeye ve sömürülmeye hayatın amacı olarak bakan bu açık tenli ırk, belki de doğanın en büyük hatasıydı..."

"neden dünyanın başka bir yerinde doğmadıklarını kendilerine soran suratlar."

"bir hamal ya da bir profesör. çok şey fark eder. kırk hamal ya da kırk profesör. ne farkeder."