Sanatçı olmak bir ruh hâli midir yoksa bir yaşam biçimi mi?

Sanatsal bir kişilik ruhunda sanatsal değerlere yer verebiliyorsa ve gördüğü değerleri ruhuyla bütünleştirebildiyse hayatının her alanında gözü sanatsal değerleri aramaz, sanatsal değerlerin eksikliğini hissetmez. Zira dediğin gibi büyüdüğümüz her bir ortam sanatla örtülü değildir. Ve sanatın yer almadığı ortamlarda da sanatsal bir ruh sanat anlayışını her türlü konuşturabilir. Hayatının merkezinde sanat olmasa da olur yani. Ruhunun merkezine yerleşmiş ya önemli olan o...

Büyüdüğümüz ortamlarda çoğu zaman estetik bir ortam bulamıyoruz. Çevrenin etkisiyle de bu durum pekişiyor.
Sanatçı olmak için bir ruh gerekiyor. Çoğu insan içinde taşıdığı ruhu zaman içerisinde kaybediyor. Ruhunu bulmak için sürekli çatışıyor, çabalıyor. Azı bulsa da çoğu bunu hissedemeden ölüyor.
Sanatçı olmak ise o ruhu hissetmek, onu yaşamaktır. Ruh halinin yaşama dökülmüş halidir. Sanatçı olmak için dans etmeye ya da şarkı söylemeye gerek yok. Bir insan sanatçı bir ruha sahipse konuşurken bile dans eder. Önemli olan o vasfı değil o sanatçı ruhu taşımaktır.
Sanatçı ruhumuzu yaşama döktüğümüz de hayatın esprisini keşfetmeye başlarız. Önemli olan hayatın bize geçtiği torpili görebilmektir.😄

Bence çoğu iş için geçerli bu yani her iki ihtimalde mümkün olabiliyor kimisi sanatı hayatının merkezine koyuyor kimisinin zaten sanat yapmak içinden geliyor aynı zaruriyetle bir meslekte bulunup o mesleği icra eden ya da zorunlu olmadığı halde de sevdiği için hiçbir maddi beklenti içine girmeden keyif aldığı işleri yapan insanlar gibi bu.