Oğuz Atay ın tutunamayanlar eseri hakkında ne düşünüyorsunuz?

Kitap olarak hala yorum yapmadığım ancak sürekli tekrar okumak için fırsat bekleyen her okuduğum kitapta aklıma gelen bir kitap. 4 kere teşebbüs etmiş biri olarak galiba teşebbüslerimin karşılığını aldığımı düşünüyorum.

Ne zaman kitap muhabbetleri geçse Tutunamayanlara mutlaka söz geliyor. Ve şöyle katagorize etmek mümkündür.

1. Kategoride kitabı atlayarak okuyup (zira kalındır, malum), "ne gerek var hepsini okumaya ben işin özüne vakıf oldum" diyerek, kitapta kendini bulanlardır. uzun ve noktalama işaretsiz bölümden hiç bir halt anlamamışlardır ancak oğuz atay tam da kendilerini anlatmıştır.

2. Kategoride şekilciler vardır. sıkıntıdan patlayarak kitabı bitirmişlerdir. bu kategori kendi içinde
a) Yarıda bırakanlar
b) Yarıda bırakmış kadar olanlar olarak ikiye ayrılır.

3. Kategoride Ahmet Altan okurları vardır, anlatımı beğenmezler, dili üslubu beğenmezler, aşk nerdedir? kadın ruhuna göndermeler nerdedir?
4. Kategoride kitap bittikten sonra aptala dönenler vardır. yıllardır herkesin dilinde olduğu için okumayı reddettikleri tutunamayanları bu kadar geç okudukları için kendilerine kızarlar. bu kategoride içinde ikiye ayrılır :

a) Tutunamayanların misyoneri olanlar: sürekli birilerine tutunamayanları tavsiye ederler. şunu okumalısın, 176daki göndermeler muhteşem vs. diyerek ömür geçirirler

b) Susanlar: Alnından öpülesidirler.

Öncelikle tavsiyem Oğuz Atay'ın nasıl bir yazar olduğunu keşfetmelisin. Bana hep Jean Poul Sartre gibi varoluşçu felsefede gezen bir yazar olarak gelmiştir.

Evet biraz kalın bir kitap, ancak yeterli okuma disiplinine sahipsen zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyor ve kitabın sayfalarında kaybolup gidiyorsun. Sadece kitabın sayfalarını aç ve öykünün seni ele geçirmesine izin ver.