Bugün Cahit Zarifoğlu'nun 33. ölüm yıl dönümü. Şairin en sevdiğiniz sözünü ya da şiirini paylaşır mısınız?

Bugün Türk edebiyatının zarif adamı Cahit Zarifoğlu'nun 33. ölüm yıldönümü!
Aslen Kahramanmaraşlı olan Cahit Zarifoğlu 1940 yılında Ankarada dünyaya geldi.

Babasının memuriyeti (hakim) dolayısıyla ilk ve orta öğrenimini Siverek, Ankara , Kızılcahamam ve Kahramanmaraş´ta tamamladı. Babasının annesinin üzerine bir başka kadınla evlenmesini bir türlü kabullenemeyen şair sadece 1,5 yaş büyük olan abisi Sait'i baba olarak bildi. O kadar ki Sait artık evde "Baba Sait" olarak anılmaya başlamıştı. Cahit Zarifoğlu, hayatının büyük çoğunluğunu yalnız ve insanlardan kaçarak geçirdi Bir bilge gibi sürekli sakin ve suskun olması bir süre sonra dostlarının onu “Aristo” olarak çağırmaya başlamasına neden olacaktır. Cahit artık “Aristo Cahit” olarak anılmaya başlamıştır. Lise yıllarında şiirle tanışmış olup maddi imkansızlıklarından dolayı bir çok dergide sayfa sekreterliği yapmıştır. Daha sonraki yıllarda dergilerde şiirleri, kitapları yayımlanmaya başlamıştır. Şair pankreas kanseri nedeniyle 7 Haziran 1987 yıllında 47 yaşında genç yaşında hayata gözlerini yumdu.

''Asıl marifet buluttaydı ama herkes yağmura şiir yazdı.''

''Hem boşa değildi, ''Durma, göğe bakalım!'' haykırışları Uyar'ın. Zira gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çabuk kirlenir.''

En sevdiğim şiir adamı Turgut Uyar'ın şiirini bu sözlerle ifade ermişti. o yüzden Cahit Zarifoğlu'nun yeri bende ayrıdır.